Το να απολαμβάνει κάποιος μια αγαπημένη γεύση δεν αποτελεί από μόνο του πρόβλημα. Η δυσκολία αρχίζει όταν το φαγητό γίνεται ο βασικός τρόπος αντιμετώπισης της έντασης και ακολουθούν απώλεια ελέγχου, δυσφορία ή επίμονες ενοχές.
Τι έδειξε η νέα έρευνα
Η εργασία των Jenna Cummings και συνεργατών του Πανεπιστημίου του Liverpool δημοσιεύτηκε online στις 28 Οκτωβρίου 2026 στο British Journal of Nutrition. Περιέλαβε 1.203 ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο, που αξιολόγησαν εικόνες τροφίμων και συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια.
Οι ισχυρότερες θετικές προσδοκίες για τρόφιμα πλούσια σε λίπος, αλάτι ή σάκχαρα συνδέθηκαν με χαμηλότερη ποιότητα διατροφής και συχνότερο φαγητό ως απάντηση σε αρνητικά συναισθήματα. Σχέση με το συναισθηματικό φαγητό είχαν επίσης αρνητικές προσδοκίες για διάφορες τροφές.
Η μελέτη ήταν παρατήρησης. Δεν απέδειξε ότι μια προσδοκία προκαλεί συγκεκριμένη συμπεριφορά, ούτε δοκίμασε θεραπεία που την αλλάζει. Οι απαντήσεις και οι συσχετίσεις αποτελούν αφετηρία για έρευνα, όχι τεστ διάγνωσης για τον αναγνώστη.
«Τι χρειάζομαι τώρα;»
Μια μικρή παύση πριν ανοίξετε το ψυγείο μπορεί να βοηθήσει να παρατηρήσετε την κατάσταση: πεινάτε, έχετε κουραστεί, βαρεθεί, πιεστεί ή αισθάνεστε μόνοι; Η ερώτηση δεν αποσκοπεί στο να απαγορεύσει το φαγητό, αλλά να δώσει περισσότερες επιλογές.
Αν έχετε παραλείψει γεύματα, η έντονη βραδινή πείνα δεν είναι έλλειψη πειθαρχίας. Η τακτικότερη οργάνωση γευμάτων μπορεί να είναι πιο χρήσιμη από την προσπάθεια να «κρατηθείτε» όλη την ημέρα.
Η ενοχή δεν αποτελεί σχέδιο αντιμετώπισης
Ο αυστηρός διαχωρισμός τροφίμων σε «καθαρά» και «απαγορευμένα» μπορεί να αυξάνει την ένταση γύρω από το φαγητό. Ένα μεμονωμένο γλυκό δεν ακυρώνει τη φροντίδα της υγείας σας και δεν χρειάζεται τιμωρία με νηστεία ή εξαντλητική άσκηση την επόμενη ημέρα.
Αν το άγχος επανέρχεται συχνά, ένα σύντομο περπάτημα, μια συζήτηση ή λίγος χρόνος ανάπαυσης μπορούν να προστεθούν στη λίστα των διαθέσιμων επιλογών. Δεν χρειάζεται να λειτουργήσουν ως «κόλπο» για να εξαφανίσουν κάθε επιθυμία για φαγητό.
Πότε αξίζει να ζητήσετε υποστήριξη
- Όταν αισθάνεστε επαναλαμβανόμενη απώλεια ελέγχου.
- Όταν τρώτε κρυφά, μέχρι δυσφορίας, με έντονη ντροπή ή ενοχές.
- Όταν το φαγητό και το βάρος κυριαρχούν στις σκέψεις σας.
- Όταν η συμπεριφορά επηρεάζει τη διάθεση, τις σχέσεις ή την υγεία σας.
Το συναισθηματικό φαγητό δεν ταυτίζεται αυτόματα με διαταραχή υπερφαγίας. Η αξιολόγηση από κατάλληλο επαγγελματία βοηθά να ξεχωρίσουν οι ανάγκες. Οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν καθοδηγούμενη αυτοβοήθεια και ψυχοθεραπευτική υποστήριξη, χωρίς να βασίζονται σε αυστηρή δίαιτα. Στόχος είναι μια πιο σταθερή σχέση με το φαγητό και περισσότερη φροντίδα για ό,τι βρίσκεται πίσω από την ανάγκη.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική ή διαιτολογική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία.
0 σχόλια: