Τι σημαίνει “χάνω τον εαυτό μου σε μια σχέση”;
Όταν μιλάμε για απώλεια εαυτού, δεν εννοούμε κάτι δραματικό.
Εννοούμε μικρές, καθημερινές υποχωρήσεις.
- Λες «ναι», ενώ μέσα σου νιώθεις «όχι»
- Δεν εκφράζεις αυτό που θέλεις για να μην υπάρξει ένταση
- Προσαρμόζεσαι για να κρατήσεις τη σύνδεση
- Αρχίζεις να σκέφτεσαι περισσότερο τον άλλον από εσένα
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να απομακρύνεσαι από εσένα.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Η ανάγκη για σύνδεση.
Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για σύνδεση.
Δεν είναι αδυναμία να θέλεις να ανήκεις. Είναι ανάγκη.
Από μικροί μαθαίνουμε κάτι πολύ βαθύ: ότι η σύνδεση σημαίνει ασφάλεια.
Και αυτό γίνεται μοτίβο.
Το σημείο που αλλάζουν όλα: “να μη χαλάσει η σχέση”
Και εκεί ξεκινάει η σιωπηλή απομάκρυνση.
- Δεν λες αυτό που νιώθεις
- Δεν βάζεις όρια
- Δεν διεκδικείς
Και κάθε φορά που δεν εκφράζεσαι, μικραίνεις λίγο.
Από το “εγώ” στο “εμείς”… και μετά στην απώλεια
Το “εμείς” είναι κάτι όμορφο.
Αλλά γίνεται επικίνδυνο όταν εξαφανίζεται το “εγώ”.
Μια υγιής σχέση έχει:
- Εγώ
- Εσύ
- Και το μεταξύ μας
Όταν όμως το “εμείς” σημαίνει «να προσαρμόζομαι για να μην χάσω τον άλλον», τότε δεν υπάρχει ισορροπία.
Υπάρχει απώλεια.
Γιατί επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο;
Η απάντηση δεν είναι στους ανθρώπους που επιλέγεις.
Είναι στον τρόπο που σχετίζεσαι.
Αν δεν αλλάξει αυτό, τότε:
- θα αλλάζουν οι άνθρωποι
- αλλά θα μένει ίδιο το αποτέλεσμα
Γιατί το μοτίβο ταξιδεύει μαζί σου.
Πώς φαίνεται αυτό στην πράξη;
Μπορεί να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου σε κάτι από τα παρακάτω:
- Δίνεις πολλά, αλλά νιώθεις ότι δεν λαμβάνεις το ίδιο
- Προσπαθείς να “κρατήσεις” τη σχέση
- Φοβάσαι να εκφράσεις δυσαρέσκεια
- Νιώθεις ότι προσαρμόζεσαι συνεχώς
- Στο τέλος λες: «Πάλι τα ίδια»
Αυτό δεν είναι αποτυχία. Είναι μοτίβο που δεν έχει ακόμη γίνει συνειδητό.
Το πιο σημαντικό σημείο: δεν φταις
Εδώ χρειάζεται μια παύση.
Δεν φταις που έμαθες να σχετίζεσαι έτσι.
Αυτός ο τρόπος δημιουργήθηκε:
- για να σε προστατεύσει
- για να κρατήσει σχέσεις
- για να εξασφαλίσει σύνδεση
Απλώς σήμερα… δεν σε εξυπηρετεί πια.
Και τώρα τι; Μπορεί να αλλάξει αυτό;
Αλλά με επίγνωση.
Η αλλαγή ξεκινά όταν αρχίζεις να βλέπεις:
- πότε χάνεις τον εαυτό σου
- πότε σωπαίνεις
- πότε προσαρμόζεσαι
Το “ΜΑΖΙ” χωρίς αυτο-θυσία
Μια σχέση δεν χρειάζεται να βασίζεται στη θυσία.
Μπορεί να βασίζεται στη συνάντηση.
Εκεί όπου:
- εκφράζεσαι
- παραμένεις ο εαυτός σου
- και ταυτόχρονα συνδέεσαι
Αυτό δεν είναι εύκολο.
Αλλά είναι εφικτό.
Κλείνοντας
Και αυτό… μπορεί να αλλάξει.
0 σχόλια: