Δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου φέρνει στο φως αδημοσίευτες φωτογραφίες του ναυαγίου U133, 69 χρόνια μετά την τελευταία απόρρητη αποστολή του.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η εφημερίδα, πρόκειται για Γερμανικό υποβρύχιο το οποίο το οποίο βυθίστηκε στις 14 Μαρτίου του 1942 από ελληνική νάρκη, αντίθετα από τις αρχικές εκτιμήσεις των Γερμανών: όπως αποδείχτηκε βρέθηκε το αγκυροβόλιο της νάρκης που το βύθισε. Πρόκειται για τη «νάρκη Μωραϊτη», ελληνικής σύλληψης και κατασκευής, που είναι ιδιαίτερα ισχυρή και αποτελεσματική αν και άγνωστη, μέχρι σήμερα, στους περισσότερους από εμάς...
Το ναυάγιο βρίσκεται σε βάθος 78 μέτρων στο Σαρωνικό, βόρεια της Αίγινας (εκεί όπου όταν η θάλασσα είναι ‘αρυτίδωτη’, η επιφάνειά της ιριδίζει, δείγμα του ότι υπάρχει πετρέλαιο...). Όντως, τη στιγμή της βύθισής του, το υποβρύχιο ήταν φορτωμένο με 14 τορπίλες και 170 τόνους πετρέλαιο πανέτοιμο να «σπείρει τον όλεθρο και την καταστροφή στις συμμαχικές νηοπομπές που πάσχιζαν να κρατήσουν όρθιο το μέτωπο της βόρειας Αφρικής και την αποκλεισμένη Μάλτα» σύμφωνα με τον Ε.Τ.
(Λεπτομέρεια από το κατάστρωμα. Φωτογραφία: Κώστας Θωκταρίδης)
Στο ναυάγιο ‘κατέβηκε’ πρώτος, χρόνια αργότερα, ο αυτοδύτης Κώστας Θωκταρίδης. «Είναι το ναυάγιο του U 133… και είναι κομμένο στα δύο!» είπε στους συναδέλφους του για το σήμα που είχαν εντοπίσει στο σόναρ. «Το υποβρύχιο είναι βυθισμένο μεσοπέλαγα και σε σημείο που είναι συχνή η διέλευση πλοίων της ακτοπλοΐας. Στον κλειστό κόλπο του Σαρωνικό η ορατότητα υποβρυχίως είναι πολύ περιορισμένη ενώ τα ισχυρά υποθαλάσσια ρεύματα αυξάνουν το βαθμό δυσκολίας.
Αντικρίζοντας κανείς το U 133 νιώθει δέος βλέποντας ένα υποβρύχιο κομμένο κυριολεκτικά στα δύο, στο σημείο που κάποτε βρίσκονταν τα διαμερίσματα των ναυτών. Ο μειωμένος φυσικός φωτισμός σε αυτό το βάθος σε συνδυασμό με τα δίχτυα και τα παραγάδια που καλύπτουν τον υγρό τάφο του U 133, συμβάλει στη δημιουργία ενός σκηνικού – θρίλερ. Ο εξερευνητής του ναυαγίου δεν ξέρει τι θα συναντήσει κολυμπώντας ανάμεσα στα συντρίμμια του υποβρυχίου».
(Ο πυργίσκος και το περισκόπιο. Φωτογραφία: Κώστας Θωκταρίδης)
Η μαρτυρία που ακολουθεί είναι από το astypalaia.wordpress.com.
14 Μαρτίου 1942, ώρα 17:00μ.μ. Το U 133 ξεκινά από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο Eberhard Mohr. Η αποστολή και ο προορισμός του θεωρούνται απόρρητα.
Ώρα 19:02 μ.μ.
Το υποβρύχιο πλέει στην επιφάνεια της θάλασσας, ανοιχτά της Αίγινας, όταν ξαφνικά ακούγεται μία τρομακτική έκρηξη.
Ο Κurt Sommer, αρχιμηχανικός άλλου γερμανικού υποβρυχίου ήταν ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας : «Στις 14 Μαρτίου αποχαιρετήσαμε το U 133. Είχε κατεύθυνση νοτιοανατολική όταν έφθασε στο ανθυποβρυχιακό πλέγμα. Το πλέγμα άνοιξε και το υποβρύχιο πέρασε χωρίς πρόβλημα. Αμέσως μετά ακούσαμε έναν εκκωφαντικό θόρυβο και είδαμε μία μεγάλη στήλη καπνού να ανεβαίνει προς τον ουρανό. Όταν η ατμόσφαιρα καθάρισε από τους καπνούς είδαμε την επιφάνεια της θάλασσας λεία και κανένα ίχνος του U 133 … Υποθέσαμε ότι είχε πέσει σε νάρκη ή ότι είχε χτυπηθεί από αγγλική τορπίλη. Μείναμε αποσβολωμένοι … πολλοί από εμάς κοιτούσαν δακρυσμένοι … τόσο κοντά στη βάση μας δεν είχαμε δει ποτέ ανάλογο δυστύχημα …»
Το U 133 έχει πέσει σε νάρκη. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βυθίζεται αύτανδρο και τα 45 μέλη του πληρώματός του βρίσκουν τραγικό θάνατο.
Πηγή: real.gr




0 σχόλια: