Το καλοκαίρι, λοιπόν, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι ο σύντροφός μας δεν είναι αρκετός για εμάς, αφού η θάλασσα, ο ήλιος και η όλη θετική και θερινή ατμόσφαιρα που επικρατεί, μας κάνει να τον βλέπουμε διαφορετικά.
Όσα έκρυβε ο χειμώνας, κάτω από τα χουχουλιάσματα, τις αγκαλίτσες και το φαγητό με το Netflix, το καλοκαίρι τα βγάζει στην επιφάνεια, αφού θέλεις να βγεις λίγο παραπάνω με την παρέα σου και όχι αναγκαστικά με τον σύντροφό σου.
Συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να πας διακοπές με αυτόν τον άνθρωπο, αφού μπορεί να φάνταζε εντάξει η ημισυγκατοίκησή σας τον χειμώνα, αλλά σε καλοκαιρινό και δη νησιώτικο πλαίσιο, δεν μπορείς να τον σκεφτείς μαζί σου.
Η ζέστη μας κάνει να εκνευριζόμαστε με πράγματα που δεν θα δίναμε ποτέ σημασία μια άλλη περίοδο του χρόνου. Έτσι, κάτι μηδαμινής σημασίας που μπορεί να κάνει ο σύντροφός μας, μπορεί την δεδομένη στιγμή να φαντάζει σαν υψίστης.
Ο φόβος του να μείνουμε μόνοι μας και χωρίς φλερτ, το καλοκαίρι κάνει φτερά και έτσι θεωρούμε πως τι κακό μπορεί να συμβεί με λίγες γνωριμίες και λίγο φλερτ;
Βέβαια, μετά από όλα αυτά, κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι ο χειμερινός σου αγαπημένος θα σε περιμένει κάτω από την κουβέρτα τον Οκτώβρη όντας έτοιμος να πατήσει το play από το επεισόδιο που αφήσατε τον Αύγουστο…
0 σχόλια: