«Γλυκουλίνι μου, καρδουλίτσα μου, γουρουνάκι μου, μωρούλι μου…». Γιατί, όταν ερωτευόμαστε, αρχίζουμε να μιλάμε (ευτυχώς όχι όλοι) με το ταίρι μας σαν να είμαστε μωρά; Πότε ανταλλάσσουμε υποκοριστικά, πότε ονόματα από το ζωικό βασίλειο ή λέξεις που λήγουν συνήθως σε –άκι, -ίνι ή –ούλα και πότε μιλάμε κόβοντας τις λέξεις με νάζι. Βέβαια τα ερωτόλογα είναι μια ιδιωτική υπόθεση. Όμως αυτή η… μετάλλαξη της γλωσσικής επικοινωνίας που παθαίνουμε όταν βρίσκουμε έναν ερωτικό σύντροφο που μας ενθουσιάζει, αποτελεί δίχως άλλο ένα κοινωνικό φαινόμενο. Ας δούμε τι λένε σχετικά οι ψυχολόγοι
