Συχνά εγκλωβιζόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο προσδοκιών και όταν το σώμα μας αρνείται να ακολουθήσει τους εξαντλητικούς ρυθμούς που του επιβάλλουμε, η απογοήτευση παραμονεύει στη γωνία. Πριν λοιπόν αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε τι πήγε λάθος, ίσως πρέπει να παραδεχτούμε ότι η υπερβολική πίεση για γρήγορα αποτελέσματα και η κυνήγι μιας αψεγάδιαστης εικόνας είναι οι κυριότεροι εχθροί της διάθεσής μας.
Η παγίδα της σύγκρισης και η ανάγκη για πραγματική εκτόνωση
Όταν η άσκηση μετατρέπεται από μέσο ευεξίας σε μια ακόμα αγγαρεία στη λίστα με τα «πρέπει» μας, τότε η μάχη είναι ήδη χαμένη. Αντιμετωπίζουμε τη γυμναστική σαν μια μορφή αυτοτιμωρίας για εκείνο το παραπάνω γεύμα ή σαν μια υποχρέωση που πρέπει να διεκπεραιώσουμε βιαστικά. Η αλήθεια είναι όμως ότι η κίνηση οφείλει να είναι μια συνειδητή επιλογή φροντίδας και όχι ένα πεδίο μάχης με τις αντοχές μας. Δεν χρειάζεται να εξαντλούμαστε καθημερινά για να νιώθουμε συνεπείς. Ακόμα και ένας ήπιος περίπατος ή μερικές διατάσεις στο σαλόνι αρκούν για να θυμίσουν στο σώμα μας ότι είμαστε παρούσες και το φροντίζουμε με τον δικό μας μοναδικό τρόπο.
Αναζητώντας τη δραστηριότητα που μιλάει στην καρδιά μας
Δεν έχουμε όλες την ίδια ιδιοσυγκρασία ούτε τις ίδιες ανάγκες σε κάθε φάση της ζωής μας. Αν το τρέξιμο σας φαίνεται ανυπόφορο ή τα βάρη σας προκαλούν πλήξη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιμένετε σε αυτά επειδή είναι στη μόδα. Η πραγματική πρόκληση είναι να ανακαλύψουμε τι μας ταιριάζει πραγματικά, είτε αυτό είναι η ηρεμία της yoga και οι λεπτές κινήσεις του pilates, είτε η ένταση του χορού και του kickboxing. Η διάρκεια σε οποιαδήποτε προσπάθεια εξασφαλίζεται μόνο όταν υπάρχει ικανοποίηση και χαρά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Μικρά βήματα και η δύναμη της καλής παρέας
Οι μεγαλεπήβολοι στόχοι είναι συνήθως ο πιο σύντομος δρόμος προς την εγκατάλειψη. Αντί να υποσχόμαστε στον εαυτό μας καθημερινές προπονήσεις που ξέρουμε εκ των προτέρων ότι θα μείνουν στα χαρτιά, είναι προτιμότερο να ξεκινήσουμε με κάτι μικρό και εφικτό. Η αυτοπεποίθηση χτίζεται μέσα από τις μικρές νίκες της καθημερινότητας και όχι από τα άλματα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Σε αυτή τη διαδρομή, η παρουσία μιας φίλης μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά, αφού η δέσμευση απέναντι σε κάποιον άλλον συχνά νικάει την αναβλητικότητα και μετατρέπει την προπόνηση σε μια ευχάριστη κοινωνική στιγμή.
Η συμφιλίωση με τις λιγότερο αποδοτικές μέρες
Πρέπει να μάθουμε να είμαστε επιεικείς με τις στιγμές που απλώς δεν έχουμε τη δύναμη να ανταποκριθούμε. Το κίνητρο δεν είναι μια σταθερή ευθεία γραμμή αλλά μια διαδρομή με σκαμπανεβάσματα και αυτό είναι το όμορφο της υπόθεσης. Η συνέπεια δεν κρίνεται από μια χαμένη προπόνηση αλλά από τη συνολική μας στάση απέναντι στην υγεία μας. Αντί να εστιάζουμε σε πρότυπα που βλέπουμε στις οθόνες μας, ας επιστρέψουμε στον δικό μας προσωπικό λόγο που ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι. Η γυμναστική είναι το δώρο που κάνουμε στον εαυτό μας για να νιώθουμε πιο δυνατές και ισορροπημένες, γι’ αυτό ας την απολαύσουμε με τους δικούς μας όρους και με την ωριμότητα που μας επιτρέπει να αγαπάμε το σώμα μας σε κάθε του εκδοχή.
0 σχόλια: