Δήμητρα Παπαδοπούλου: Η συνέντευξή της στο DownΤown

Με αφορμή το καινούργιο της θεατρικό έργο, μιλάει εξομολογητικά για τη δική της ζωή, τις μεταπτώσεις της, τον έρωτα, τους ανθρώπους και την πολιτική



Τι κάνει, κατά τη γνώμη σου, μία σχέση προβληματική, μέσα και από τη δική σου εμπειρία;
Δεν νομίζω ότι κάνει κάτι συγκεκριμένο μία σχέση προβληματική. Πιστεύω, όμως, ότι η φθορά είναι ένα στοιχείο που υπάρχει στην ανθρώπινη φύση και, έτσι κι αλλιώς, θέλουμε δεν θέλουμε, την αντιμετωπίζουμε. Απλώς θέλει πολύ μεγάλη συνειδητότητα και συνειδητοποίηση για να μπορέσεις να μετατρέψεις τελικά τη φθορά σε κάτι άλλο.

Να την ξεπερνάς;
Όχι. Η φθορά δεν ξεπερνιέται. Μπορείς να λυτρώνεσαι, αλλά όχι να το ξεπεράσεις. Μπορείς να πηγαίνεις, όμως, πάνω από τη φθορά.

Εσύ θα συγχωρούσες την απιστία;
Δεν ξέρω. Μην παριστάνω, όμως, και την οσία. Δεν μου έχει τύχει πάντως να την πάρω χαμπάρι μες στα μούτρα μου.

Ωστόσο, έχεις καταφέρει να μείνεις με έναν άνθρωπο για επτά χρόνια, όπως οι ήρωές σου στην παράσταση;
Ναι. Κάνω σχέσεις μακροχρόνιες. Αλλά δεν θέλω να μιλάω για μένα δημόσια, προτιμώ αυτά να τα λέω σε έναν κολλητό μου ή, αν μου τη βαρέσει, στον ψυχαναλυτή.

Είσαι μοναχική;
Μάλλον. Και πολύ κοινωνική είμαι, αλλά πιο ουσιαστικά. Θέλω να μοιραστώ, να εξομολογηθώ, απλά δεν μπορώ τη μαζικότητα, δεν μπορώ να μοιραστώ το πρόβλημά μου με όλη την Ελλάδα ή να μπαίνω σε ένα χώρο, να μιλάω με όλους ή να αγαπιέμαι με όλους. Θέλω πιο πριβέ πράγματα.

Πέφτεις συχνά ψυχολογικά;
Πέφτω συχνά, αλλά ανεβαίνω και εύκολα. Πλέον, όμως, μόνο θέματα υγείας με ρίχνουν πραγματικά. Για όλα τα άλλα πια λέω «Σιγά, και τι έγινε;» ή «Έλα, αγάπη μου, τώρα, είναι θέμα αυτό για να πέφτεις;». Παλιά αξιολογούσα λιγότερο τη σοβαρότητα των πραγμάτων.

Σε πειράζει όταν σε λένε κουλτουριάρα;
Ναι. Γιατί είναι μία λέξη που εγώ έχω χρησιμοποιήσει απαξιωτικά για κάποιους ανθρώπους. Αν το πουν για μένα λέω «Μαλάκα, γίναμε κι εμείς έτσι;». (γελάει)

Είσαι ευτυχισμένη, Δήμητρα;
Νομίζω ότι είμαι, παρόλο που είναι μια λέξη που δεν τη λέω με τη μία. Έτσι κι αλλιώς, η ευτυχία είναι κάποιες ιδιαίτερες στιγμές, μου σκάνε και όσο μου σκάνε λέω «Δόξα τω Θεώ, μια χαρά είμαστε». Όταν παίζουμε επιτραπέζια παιχνίδια στο σπίτι με τους κολλητούς μου, γελάμε και χασκογελάμε, όταν αισθάνομαι ότι με αγαπάνε και αγαπώ, τότε είμαι ευτυχισμένη. Ακόμη και όταν τραγουδάω, παρόλο που τραγουδάω χάλια.





πηγή:stylista.gr

SHARE THIS