Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

SUPER LEAGUE

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

«Μεσημβρινές Συνευρέσεις», Εύα Στάμου (Μελάνι)


Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να ολοκληρώσεις τις «Μεσημβρινές Συνευρέσεις» με μία αίσθηση ικανοποίησης: να διατηρείς μία καλή και ισορροπημένη σχέση με τον εαυτό σου.
Μόνο που αυτή η σχέση έχει τελειώσει εδώ και χρόνια ή ακόμα την περιμένεις να γεννηθεί. Το πιθανότερο είναι να τελειώσεις το βιβλίο με τη γεύση που σου αφήνει το αίμα όταν το καταπίνεις. Διότι προηγουμένως δεν έχεις απλώς αγγίξει τις πληγές του εαυτού σου, τις έχεις γευτεί κιόλας.

Νομίζω πως κάτι τέτοιο θέλει και η συγγραφέας, η Εύα Στάμου. Μπορεί, ως ψυχοθεραπεύτρια, να θέλει ευτυχισμένους ασθενείς, αλλά ως γραφή θέλει να συστήσει τους αναγνώστες στα πάθη τους. Κατά τη γνώμη μου το καταφέρνει σε τέτοιο βαθμό που πιστεύεις ότι κάπου στο κέντρο του βιβλίου θα βρεις τη λύση στις απορίες και την παρηγοριά στις αγωνίες σου. Δεν θα τις βρεις επειδή δεν είναι εκεί. Ισως, όμως, το βιβλίο να σου δείξει κάποιες κατευθύνσεις για τη διαδρομή.

Αποτελείται από οκτώ διηγήματα. Η πλοκή τους δεν έχει τόση σημασία. Για την ακρίβεια ο αναγνώστης δεν ακολουθεί τον μύθο, αλλά εκείνα τα φωτεινά σημεία στα οποία αναγνωρίζει τον εαυτό του. Και στα οκτώ διηγήματα η συγγραφέας εστιάζει στη σχέση που διατηρούμε με το σώμα μας. Και το σώμα μας είναι πολλά, ίσως είναι και τα πάντα. Κιβωτός φθοράς, βάρκα που ετοιμάζεται να πλεύσει στην Αχερουσία, όχημα που πάει και καρφώνεται με πάθος επάνω σε ηδονές. Η Εύα Στάμου προσπαθεί και η ίδια να μάθει τι προκαλούν όλα αυτά σε εκείνο που άλλοι ονομάζουν ψυχή και άλλοι αποτέλεσμα χημικών διεργασιών. Αλλά αυτές οι απαντήσεις δεν ισοδυναμούν με το τέλος της ποίησης;

Τέλος πάντων, τα διηγήματα δεν είναι ισοβαρή, αλλά οι αποστάσεις μεταξύ τους δεν είναι τεράστιες. Προσωπικά ξεχώρισα το πρώτο, τον «Χάρτη» για τη σχέση που διατηρεί μία νεφροπαθής με το σώμα της και τον έρωτα που βιώνει μέσα από αυτό και την «Αλυσίδα» που πραγματεύεται τη θέση μας στο χρόνο, απέναντι στο θάνατο μας που έχει ήδη συντελεστεί.

Παρά το βάθος των εννοιών που πραγματεύεται, το βιβλίο ρέει εύκολα. Είναι μόλις 145 σελίδες, θα το τελειώσετε πάνω στον καναπέ. Και η πολυθρόνα δίπλα είναι άδεια αφού ο ψυχοθεραπευτής βρίσκεται μέσα στο βιβλίο.
Πηγη:protagon.gr

ΤΡΕΛΟ ΓΑΪΔΟΥΡΙΤΡΕΛΟ ΓΑΪΔΟΥΡΙ
Bookmark and Share

SHARE THIS

Author:

0 σχόλια: