Αγνοήστε τους επιτήδειους που υπόσχονται τέλειο σώµα µε παράδοξους τρόπους αδυνατίσµατος και εµπιστευθείτε την επιστήµη όχι µόνο για να αδυνατίσετε αλλά και για να προστατέψετε την υγεία σας. Tο να βγει κάποιος και να πει δηµόσια πως ο λογικότερος και επιστηµονικότερος τρόπος για να χάσει κανείς βάρος είναι να τροποποιήσει µε ήπιο και σταδιακό τρόπο τη διατροφή του σύµφωνα µε τις αρχές της ισορροπηµένης - µεσογειακής διατροφής και να πλαισιώσει αυτή την προσπάθεια µε αύξηση της σωµατικής του δραστηριότητας σίγουρα δεν «ερεθίζει» τη κοινή γνώµη, ούτε προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αν όµως κάποιος ισχυριστεί πως πίνοντας ειδικό ξίδι από το Καµερούν, καταναλώνοντας αµπούλες αγκινάρας ή τρώγοντας ανανά πρωί - βράδυ µπορεί να συνεισφέρει στο αδυνάτισµα, σίγουρα θα στρέψει το βλέµµα του κόσµου πάνω του.
Mην πέφτετε στην παγίδα
Τα άτοµα που αντιµετωπίζουν πρόβληµα µε το βάρος τους συχνά αποτελούν στόχο κάθε καινούργιας - παράδοξης «ανακάλυψης» που αφορά στην απώλεια βάρους. Πόσο επιστηµονική βάση έχουν όµως τέτοιοι ισχυρισµοί και πόσο ακίνδυνοι είναι για την υγεία κάποιου παχύσαρκου που είναι έτοιµος να εφαρµόσει οτιδήποτε υποτίθεται ότι θα λύσει το πρόβληµά του;
Τι ισχύει τελικά;
Μέχρι σήµερα, παρόλη την ανάπτυξη της επιστήµης και της τεχνολογίας, µεµονωµένη λύση στο πρόβληµα της παχυσαρκίας δεν έχει δοθεί. Ακόµα και οι χειρουργικές επεµβάσεις δεν συνιστούν σε καµία περίπτωση πανάκεια. Παράλληλα, πολλά υποσχόµενα φάρµακα µε δράση στην αναστολή λιπασών (ενζύµων που επεµβαίνουν στην πέψη και αφοµοίωση του λίπους της τροφής) απέτυχαν να δώσουν σαφή λύση και σήµερα χρησιµοποιούνται επικουρικά της διαιτητικής αγωγής και σε καµία περίπτωση κατ’ αποκλειστικότητα.
Επίσης κάποια από τα ανορεξιογόνα χάπια που έκαναν πιο εύκολη την εισαγωγή του παχύσαρκου σε δίαιτα αδυνατίσµατος αποµακρύνθηκαν από την αγορά ως επικίνδυνα για την καρδιαγγειακή υγεία και σήµερα αυτά που κυκλοφορούν πρέπει να δίνονται µόνο ύστερα από διεξοδικό ιατρικό έλεγχο. Και βέβαια στο περιθώριο όλων αυτών των επιστηµονικών προσπαθειών βρισκόταν πάντα και θα βρίσκεται (δυστυχώς) όλη η παραφιλολογία για σκευάσµατα που αυξάνουν το µεταβολισµό, που µειώνουν την όρεξη ή που µε µαγικό τρόπο βοηθούν στο αδυνάτισµα.
Ο ρόλος του επιστήµονα διαιτολόγου
Ο επιστήµονας διαιτολόγος λοιπόν καλείται πρώτα να ξεκαθαρίσει και να επαναπροσδιορίσει αρχές και θεωρίες και µετά να προτείνει λύσεις και µεθόδους.
Να ξεκαθαρίσει π.χ. πως η παχυσαρκία αφορά στην υπερβολική συσσώρευση λιπώδους ιστού και όχι απλώς βάρους και άρα για να προσδιοριστεί ο βαθµός της θα πρέπει κανονικά να µετρηθεί το ποσοστό λίπους και όχι να ανέβει απλώς κάποιος στη ζυγαριά.
Επίσης ο διαιτολόγος πρέπει να ξεκαθαρίσει πως η πλειονότητα των περιπτώσεων παχυσαρκίας δεν οφείλεται σε ενδοκρινικά ή άλλα νοσήµατα αλλά σε αυξηµένη πρόσληψη θερµίδων σε σχέση µε τις ανάγκες του οργανισµού.
Και βέβαια πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στο πώς κανείς θα προλάβει την παχυσαρκία και όχι στο πώς θα την αντιµετωπίσει, µια και, όπως δεκάδες επιστηµονικά τεκµηριωµένες µελέτες υποδεικνύουν, όταν κάποιος γίνει παχύσαρκος, πρέπει να καταβάλει σηµαντικά περισσότερες προσπάθειες για να χάσει κιλά από κάποιον που απλά προσπαθεί να διατηρήσει το ιδανικό βάρος.
Κι αυτό επειδή το σώµα του παχύσαρκου αντιδρά δύστροπα και έντονα σε κάθε προσπάθεια αλλαγής, ενώ έρευνες δείχνουν πως ο µεταβολικός µηχανισµός σε ένα παχύσαρκο άτοµο λειτουργεί προσπαθώντας συνέχεια να εξοικονοµήσει ενέργεια, πολλαπλασιάζοντας έτσι τη δυσκολία για αδυνάτισµα.
Το να προσπαθεί κανείς να χάσει κιλά µε χάπια ανανά ή µηλόξιδο χωρίς επιστηµονική παρέµβαση στον τρόπο σκέψης του δεν ξέρω κατά πόσο µπορεί να χαρακτηριστεί αφέλεια ή άγνοια βασικών αρχών, στην οποία πολλοί επιστηµονικοί κρατικοί φορείς έχουν ευθύνη, µια και δεν ενηµερώνουν σωστά τον κόσµο.
Πηγη:myworld.gr
0 σχόλια: