Κι όμως, κάτι περίεργο συμβαίνει. Επιστρέφουμε από τις διακοπές κουρασμένοι ή με μια αόριστη αίσθηση ότι κάτι μας ξέφυγε. Τι πήγε στραβά; Ίσως το πρόβλημα δεν είναι ο προορισμός. Ίσως είναι ο εσωτερικός μας ρυθμός –που τον πήραμε μαζί μας στη βαλίτσα.
Οι διακοπές δεν είναι πάντα ξεκούραση
Η επιστήμη έχει κάτι να μας πει εδώ, και δεν είναι πάντα αυτό που περιμένουμε. Έρευνες δείχνουν ότι τα επίπεδα ικανοποίησης κορυφώνονται γύρω στην 8η μέρα των διακοπών –μετά, αρχίζουν να υποχωρούν. Και τα οφέλη εξαφανίζονται γρήγορα μετά την επιστροφή στην εργασία.
Ακόμα πιο ενδιαφέρον: μελέτες δείχνουν ότι η προσδοκία των διακοπών μάς κάνει πιο χαρούμενους από τις ίδιες τις διακοπές. Ονειρευόμαστε το όμορφο κυκλαδίτικο νησί που θα πάμε το καλοκαίρι και νιώθουμε όμορφα, αλλά μόλις φτάσουμε, ο νους γρήγορα πηγαίνει στο τι θα γίνει όταν γυρίσουμε.
Γιατί; Γιατί φέρνουμε μαζί μας τον νου που δεν ξέρει να σταματά.
Τι κάνει τις διακοπές πραγματικά αναζωογονητικές
Η ερευνήτρια Jessica de Bloom, που έχει αφιερώσει χρόνια στη μελέτη της εργασίας και της αποκατάστασης, εντοπίζει τέσσερις βασικούς παράγοντες που κάνουν τις διακοπές όντως «θρεπτικές»:
Χαλάρωση: Ήπιες, ευχάριστες δραστηριότητες, χωρίς πίεση αποτελέσματος.
Έλεγχος: Η αίσθηση ότι αποφασίζω εγώ πότε ξυπνώ, τι τρώω, πού πηγαίνω.
Νέες εμπειρίες: Κάτι που με εμπλουτίζει, έστω και μικρό.
Νοητική αποσύνδεση: Πραγματική αποχή από εργασιακά ερεθίσματα, όχι «ελέγχω mail μόνο μία φορά την ημέρα».
Συνειδητές διακοπές: Πρακτικοί τρόποι
Δοκίμασε κάτι καινούριο, έστω και μικρό: Δεν χρειάζεσαι εξωτικό προορισμό. Μια νέα συνταγή, ένα βιβλίο σε είδος που δεν έχεις ξαναδιαβάσει, μάθημα κεραμικής, μια διαδρομή στην πόλη που δεν έχεις ποτέ περπατήσει. Ο εγκέφαλος αγαπά τη νέα εμπειρία –φτιάχνει νέες συνδέσεις, βγαίνει από την αυτόματη πιλοτική.
Αποσυνδέσου πραγματικά: Το κινητό στο συρτάρι. Το email σε αναμονή. Αυτό δεν είναι πολυτέλεια, είναι βιολογική ανάγκη. Ο νους χρειάζεται διαλείμματα από την επεξεργασία πληροφοριών για να ενοποιήσει εμπειρίες, να επουλώσει, να ανανεωθεί. Παρουσία στο τώρα δεν είναι φιλοσοφία, είναι αυτό ακριβώς που κλέβει η οθόνη.
Ενεργοποίησε τις αισθήσεις σου: Άκου τη θάλασσα. Μύρισε τον καφέ χωρίς να τον πίνεις ταυτόχρονα με το Instagram. Γεύσου αργά. Άγγιξε την υφή μιας πέτρας. Το σώμα ξέρει να ξεκουράζεται, αρκεί να του δώσουμε ερεθίσματα που το επαναφέρουν στο παρόν.
Επιβράδυνε (κυριολεκτικά): Δώσε άδεια στον εαυτό σου για μεσημεριανό ύπνο. Για αργό περπάτημα χωρίς βηματομετρητή. Για να κάθεσαι χωρίς να κάνεις τίποτα. Αυτό που ονομάζουμε τεμπελιά είναι συχνά η βαθύτερη ανάγκη του νευρικού συστήματος να αποσυμπιεστεί.
Πρακτική mindfulness: Ακόμα και 5-10 λεπτά ήσυχης παρατήρησης της αναπνοής μπορούν να λειτουργήσουν ρυθμιστικά για το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Αν η ευκαιρία παρουσιαστεί, ένα πρόγραμμα ή retreat μπορεί να αποτελέσει τομή. Όχι γιατί το mindfulness «λύνει» τα πάντα, αλλά γιατί μάς διδάσκει το πιο δύσκολο πράγμα: να παραμείνουμε εδώ, τώρα, χωρίς να θέλουμε να είμαστε κάπου αλλού.
Άκου το σώμα, όχι το πρόγραμμα: Φάε όταν πεινάς. Κοιμήσου όταν νυστάζεις. Αν θέλεις να κάτσεις αντί να επισκεφτείς άλλο ένα αξιοθέατο, κάτσε. Η αίσθηση ότι «αποφασίζω εγώ για τον χρόνο μου» είναι από μόνη της θεραπευτική.
Άφησε χώρο στο απρόβλεπτο: Οι «τέλειες» διακοπές είναι φαντασίωση. Η βροχή, η αλλαγή πλάνου, η βραδιά που δεν πήγε όπως περίμενες μπορούν να γίνουν οι πιο ζωντανές αναμνήσεις αν δεν αντιστεκόμαστε σε αυτές.
Η αληθινή επιστροφή
Ίσως αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι τόσο να «φύγουμε», αλλά να επιστρέψουμε σε εμάς. Στο σώμα που αισθάνεται. Στη στιγμή που είναι εδώ.
Αυτό το καλοκαίρι, αντί να οργανώσεις τέλειες διακοπές, δοκίμασε κάτι πιο απλό: ψάξε τις μικρές στιγμές πληρότητας. Αυτές που δεν χρειάζονται αεροδρόμιο για να φτάσεις σε αυτές.
0 σχόλια: