«Οι περισσότεροι από εμάς ακολουθούμε μια απλή προσέγγιση για να καταπνίξουμε τη δυσφορία: Χαμογελάμε όσο περισσότερο μπορούμε, γελάμε (ακόμα και όταν τίποτα δεν είναι αστείο) και σκύβουμε προς τα πίσω για να πείσουμε τους ανθρώπους: Δεν υπάρχει τίποτα για να ανησυχείτε εδώ. Αυτή η αλληλεπίδραση θα είναι θετική. Είμαι καλός», λέει στο CNBC η ψυχολόγος Tessa West και βάζει έναν προβληματισμό…
Το πρόβλημα με το να είσαι πολύ καλός
«Υπάρχει μια θλιβερή ειρωνεία εδώ: Όσο πιο σκληρά προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε την ευγένεια για να καλύψουμε την δυσφορία μας, τόσο περισσότερο οι άνθρωποι μπορούν να δουν ακριβώς μέσα μας. Οι άνθρωποι είναι καλοί στο να συλλαμβάνουν συναισθήματα, τα οποία διαρρέουν μέσω των μη λεκτικών μας συμπεριφορών, όπως ο τόνος της φωνής. Πιστεύουμε ότι κάνουμε καλή δουλειά για να καλύψουμε το άγχος με κομπλιμέντα, αλλά όταν αυτά τα κομπλιμέντα παραδίδονται μέσω τεχνητού χαμόγελου, κανείς δεν το αγοράζει» εξηγεί.
Συχνά, προσπαθούμε να κρύψουμε την ταλαιπωρία μας δίνοντας σχόλια που είναι τόσο γενικά, που δεν είναι χρήσιμα. Σκεφτείτε το κλασικό:, “Υπέροχη δουλειά!”. Σε πολλές περιπτώσεις άσκοπο.
Τα υπερβολικά θετικά σχόλια σηματοδοτούν ότι δεν δίνετε προσοχή – και πιθανότατα δεν δίνετε, αν είστε πολύ απασχολημένοι προσπαθώντας να καμουφλάρετε τον εαυτό σας. Με την πάροδο του χρόνου, οι άλλοι γίνονται δύσπιστοι απέναντί σας. Χρειάζονται συγκεκριμένες πληροφορίες που θα τους βοηθούσαν πραγματικά να βελτιώσουν την εργασία τους.
Τι να κάνετε αντ’ αυτού
Πολλοί άνθρωποι εργάζονται σε περιβάλλοντα όπου το να είσαι υπερβολικά καλός είναι ο κανόνας. Ακολουθούν τρία πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε αυτήν την κουλτούρα, σε μια κουλτούρα στην οποία αντ’ αυτού εκτιμώνται τα ειλικρινή, χρήσιμα σχόλια.
1. Η «κουλτούρα της ευγένειας»
Αναρωτηθείτε: Όλοι γύρω μου απολαμβάνουν αυτή την κουλτούρα υπερβολικής καλοσύνης ή το κάνουν επειδή το κάνουν όλοι οι άλλοι;
Οι κοινωνικοί κανόνες είναι μια μεγάλη κινητήρια δύναμη των συμπεριφορών και όσο πιο γρήγορα οι νεοφερμένοι υιοθετούν αυτούς τους κανόνες, τόσο πιο γρήγορα θα… ταιριάξουν με το περιβάλλον. Εάν ένας νεοφερμένος παρατηρήσει ότι όλοι κάνουν κομπλιμέντα μετά από μια παρουσίαση, θα κάνει το ίδιο.
Αν κανείς δεν αμφισβητεί ρητά αυτή τη συμπεριφορά, το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι κοινωνικοί ψυχολόγοι αποκαλούν «πλουραλιστική άγνοια»: Όλοι υποθέτουν ότι όλοι οι άλλοι συμμετέχουν σε υπερβολικά ωραία σχόλια επειδή το θέλουν. Αλλά κρυφά, δεν αρέσει σε κανέναν.
Ξεκινήστε μια συζήτηση γύρω από την αλλαγή. Αποκτήστε μια αίσθηση του τι πραγματικά νιώθουν οι άνθρωποι για όλο αυτό. Ένας τρόπος για να γίνει αυτό είναι προτείνοντας εναλλακτικές λύσεις. Πριν από την επόμενη παρουσίαση, για παράδειγμα, μπορείτε να ρωτήσετε τους ανθρώπους: «Πώς θα σας φαινόταν αν ο καθένας μας έγραφε τρία συγκεκριμένα πράγματα που θα μπορούσατε να βελτιώσετε και τρία συγκεκριμένα πράγματα που πρέπει οπωσδήποτε να κρατήσετε στο τέλος της παρουσίασης;»
2. Να είστε ακριβείς και συγκεκριμένοι
Είναι φυσικό να πιανόμαστε από συμπεριφορές για να σχηματίσουμε εντυπώσεις και να κάνουμε υποθέσεις. Για παράδειγμα, μπορεί να αποφασίσουμε ότι κάποιος που καθυστερεί μόνιμα, είναι τεμπέλης. Αλλά οι εντυπώσεις είναι συχνά πολύ γενικές για να είναι χρήσιμες, ακόμα κι αν είναι θετικές.
Αντί γι’ αυτό, προσπαθήστε να κάνετε συγκεκριμένα σχόλια που να βασίζονται στη συμπεριφορά. Όσο πιο συγκεκριμένα μπορείτε να είστε για το κάθε ζήτημα – πείτε ότι μια παρουσίαση είχε υπερβολική ορολογία, για παράδειγμα, αντί απλά να πείτε ότι “ήταν βαρετή” – τόσο πιο χρήσιμη θα είναι η ανατροφοδότηση.
Το ίδιο ισχύει και για τον έπαινο. Εάν πείτε σε κάποιον τι ακριβώς έκανε καλά ή γιατί η δουλειά του ήταν εξαιρετική, θα φανείτε πιο γνήσιοι και τα σχόλιά σας θα είναι πιο ουσιαστικά.
3. Εάν είστε νέοι σε αυτό, ξεκινήστε από μικρά βήματα
Μπορεί να νιώθεις σαν να πηδάς από έναν γκρεμό, μεταβαίνοντας από μια την κουλτούρα της υπερβολικής καλοσύνης, σε μια συμπεριφορά πιο ειλικρινή.
Ξεκινήστε από μικρά βήματα. Επιλέξτε θέματα που είναι πιο μικρά, αλλά για τα οποία οι άνθρωποι εξακολουθούν να ενδιαφέρονται, όπως τι να αποθηκεύσετε στην κουζίνα του γραφείου. Τίποτα που θα κάνει το αίμα κανενός να βράζει. Ο στόχος είναι να χτίσετε τον μυ της ανάδρασης. Με αυτόν τον τρόπο, μόλις μπείτε στα πιο ‘σκληρά πράγματα’, οι κανόνες γύρω από την ειλικρίνεια έχουν ήδη αρχίσει να αλλάζουν.
Καθώς εργάζεστε για να αλλάξετε την κουλτούρα γύρω σας, να είστε υπομονετικοί. Τα στάνταρτς χρειάζονται πολύ χρόνο για να διαμορφωθούν και πολύ χρόνο για να αλλάξουν.
0 σχόλια: