Οι κακές συνήθειες που σε σιγοτρώνε

Τι σιγοτρώνε δηλαδή, σε έχουν καταβροχθίσει, μέχρι και το κοκκαλάκι γλείφουν, και πηγαίνουν την ψυχή σου στην άλλη πλευρά του Αχέροντα, χωρίς μάλιστα να το παίρνεις καν χαμπάρι! Κι αυτό επειδή μανιωδώς επιμένουμε να εστιάζουμε στα απολύτως προφανή: αυτά αποτελούν τους στρεσογόνους παράγοντες που δεν θα σου επιτρέψουν να ηρεμήσεις, θα σε κρατήσουν στην τσίτα μέχρι και την τελευταία στιγμή και σιγά σιγά θα καταναλώσουν μέχρι και την τελευταία ικμάδα της εναπομείνασας δύναμης σου.

Κι όμως: πολλές φορές οι μεγαλύτεροι στρεσογόνοι παράγοντες κρύβονται στις μικρές, καθημερινές συνήθειες και απάθειες, οι οπο τοίες δρουν υπόγεια και για αυτό εξαιρετικά ύπουλα με μέγιστη αποτελεσματικότητα. Και σε αφήνουν καταπονημένη ψυχικά και σωματικά εξαντλημένη πολλές φορές, να αναρωτιέσαι για ποιο λόγο χρειάζεται να τραβάς όλο αυτό. Τσέκαρε τις πιθανές υποδόριες πηγές άγχους και κόπωσης της καθημερινότητας σου και τα ξαναλέμε:

Ξεχνάς να γελάσεις ή ακόμη και να χαμογελάσεις. Και επειδή ρίχνεις μία παραπάνω αγγαρεία για να το κάνεις, κινητοποιώντας 17 διαφορετικούς μύες του προσώπου σου, ε τότε καλά θα κάνεις να το χρησιμοποιείς συχνότερα. Ακόμη κι αν η μέρα δεν προσφέρεται για πολλά πολλά, μην ξεχνάς ότι είναι το καλύτερο αγχολυτικό.

Έχεις ξεχάσει την κάρτα μέλους του γυμναστηρίου αραχνιασμένη στο πορτοφόλι σου. Οπότε, έχεις αποκλείσει ακόμη και την παραμικρή δυνατότητα εκτόνωσης και μεταφοράς όλων των πιθανών εντάσεων έξω από το σώμα και την ψυχούλα σου. Φονικό λάθος…

Δεν ακούς την αγαπημένη σου μουσική. Τουλάχιστον όχι τόσο συχνά, όσο θα έπρεπε. Ε, κι αν κάνεις και λανθασμένες σχετικές επιλογές στην καθημερινή σου playlist, πολύ θέλουν νομίζεις τα νεύρα για να καταντήσουν τσαταλάκια σε χρόνο μηδέν;

Άφησες τα πιάτα στο νεροχύτη για αύριο, το σπίτι σου αχούρι και την ντουλάπα σου βομβαρδισμένο τοπίο. Και αυτή η εκκρεμότητα, παράλληλα με το άγχος του ότι πρέπει να κλείσει σε τρώει σαν σαράκι, ειδικά αν έχεις τα θεματάκια σου με την οργάνωση. Φτιάξε τα εκεί πέρα, να πάνε στο καλό να ξεμπλέκεις!

Κάνεις κακό ύπνο και γενικά κοιμάσαι λιγότερο από το κανονικό. Κατανοητό, γιατί έχεις και απαιτητικό ωράριο, αλλά έχεις ιδέα πόσο κακό κάνεις στον εαυτό σου; Ο ύπνος δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη, Και το να τον στερείς, μπορεί απλά να σε οδηγήσει σε συσσωρευμένη ένταση και άγχος που μπορεί να σε ξεκάνει κυριολεκτικά. Για αυτό, κάνε για λίγες παραπάνω ώρες ημερησίως την Ωραία Κοιμωμένη, δεν θα σε βλάψει!

Δεν κάνεις αρκετό σεξ. Ή ακόμη χειρότερα, κάνεις κακό σεξ. Τελεία. Αλλάζω παράγραφο.
Λες συνέχεια «ναι», σε όλους και όλα. Γιατί απλά δεν μπορείς να αρνηθείς. Με αποτέλεσμα στη συνέχεια να τρέχεις σαν τον Βέγγο για να προλάβεις να ικανοποιήσεις τους πάντες και τα πάντα. Η συνειδητοποίηση ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί, συνήθως έρχεται ένα βήμα πριν τον νευρικό κλονισμό…

Μόλις επέτυχες κάποιον βασικό σου στόχο. Και έχεις βαλθεί ενδόμυχα να αποδείξεις ότι τα κατάφερες δικαίως και με το παραπάνω. Με αποτέλεσμα να έχεις ήδη τινάξει στον αέρα από πλευράς άγχους το συστηματάκι σου, κάπου εκεί μέσα βαθιά…

Σκέφτεσαι πάρα πολύ. Και υπεραναλύεις το παραμικρό, χωρίς να σκεφτείς αν είναι δευτερευούσης σημασίας, και αν απλά χρήζει απάθειας ή αδιαφορίας. Εσένα εκεί, πρώτα θα σε φάει και μετά θα το αφήσεις να φύγει και εσύ να προχωρήσεις. Κοπελιά, είσαι καλά σίγουρα;

Η ερώτηση σαφέστατα και είναι ρητορική. Η απάντηση είναι πρόδηλα αρνητική και εσύ η ίδια χρειάζεσαι άμεσα βοήθεια. Όχι επαγγελματική, ούτε από τρίτους, αλλά πρώτα και κύρια από τον εαυτό σου. Στον οποίο, για κάποιο όχι και τόσο μυστήριο λόγο, επιτρέπεις να σε κακομεταχειρίζεται και να σου φέρεται σαν δευτέρας διαλογής πλάσμα, που του αξίζει μόνο να είναι στην τσίτα ανά πάσα ώρα και στιγμή. Εδώ είναι που επιβάλλεται να στρίψεις τη μανιβέλα και να θέσεις σε κίνηση τα γρανάζια του μυαλού σου, για να καταλάβεις πόσο κακό σου κάνεις. Το άγχος πηγάζει πρώτα και κύρια από μέσα μας. Εμείς το καθορίζουμε, από εμάς εκπορεύεται, και προς εμάς κατευθύνεται. Δοκίμασε να περιορίσεις όλες τις πιθανές πηγές έντασης και έκδωσε άμεσα απαγορευτικό πρόσβασης σε κάθε παρείσακτη φάση που σε ρίχνει ή σε κάνει να μην περνάς καλά. Και όσο για όσα σε οδηγούν στα όρια σου, εκεί το σουτάρισμα επιβάλλεται και πρέπει να είναι οριστικό.

Για να αφήσεις τον εαυτό σου να αναπνεύσει ελεύθερα, χωρίς στρες, αστερίσκους και καταστάσεις που δεν σου αξίζουν στην ημερήσια διάταξη της ζωής σου…

Ημερομηνία δημοσίευσης : 30 Δεκ 2013
Πηγή