Οι 10 αδυναμίες του Βενγκέρ

Η 2η αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ, θα είναι επίσης δύσκολη για τον Ολυμπιακό, με το ταξίδι στο Λονδίνο, για να αντιμετωπίσει την Άρσεναλ. Για πρώτη φορά μετά το 1996,

η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Αρσέν Βενγκέρ είναι τόσο μεγάλη. Ας δούμε μαζί λοιπόν, τα 10 κυριότερα μειονεκτήματα, του Αλσατού προπονητή, έτσι όπως του τα καταλογίζουν, ειδικοί και μη.

10. Η ίδια Άρσεναλ
Μετά από τόσα χρόνια, πλέον όλοι γνωρίζουν το στυλ παιχνιδιού της Άρσεναλ (άσχετα εάν μπορούν όλοι να το σταματήσουν). Οι πολλές πάσες, το παιχνίδι κατοχής, και η προσπάθεια να φτάσουν με την μπάλλα στα αντίπαλα δίχτυα. Το κέντρο παίζει καθοριστικό ρόλο, για αυτό χωρίς τον Φάμπρεγκας και τον τραυματία Ουίλσιρ, από τα πόδια των οποίων περνά η μπάλλα, η ανάπτυξη είναι προβληματική. Ο Αρτέτα προσπαθεί να συνηθίσει ακόμη, στο υψηλότερο επίπεδο, ερχόμενος από την Έβερτον. Εξίσου σημαντική είναι η παρουσία των εξτρέμ, που με την κίνηση και τις σέντρες τους, βγάζουν σε θέση βολής τους φορ. Η απώλεια του Νασρί, δυσκόλεψε πολύ και αυτό το κομμάτι παιχνιδιού των «κανονιέρηδων» (ούτε ο Ζερβίνιο, ούτε ο ασταθής Αρσάβιν, μπορούν προς το παρόν να καλύψουν το κενό του). Όποιος καταφέρει λοιπόν να μπλοκάρει τον πλέι-μέικερ και να μην δώσει χώρο στα άκρα, προβληματίζει και όλη την λειτουργία της Άρσεναλ. Ο Βενγκέρ έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στους παίκτες του, και ουδέποτε έχει δουλέψει εναλλακτικό σχέδιο. Περιμένει όπως η Μπαρτσελόνα, ότι το plan A, θα δουλεύει πάντα. Άμα δεν δουλέψει όμως;

9. Ατολμία στις μετεγγραφές
Το ταμείο είναι «σύν» στο Λονδίνο, αλλά ειδικά τα τελευταία χρόνια, ο Βενγκέρ δεν πήρε μέρος στον τρελλό χορό των μετεγγραφών. Είτε από φιλοσοφία, είτε επειδή δεν θέλησε ποτέ να δυσαρεστήσει τα μέλη του ΔΣ, έκανε πάντα μετρημένες κινήσεις. Ούτε λόγος βέβαια για υπερκοστολογημένους παίκτες, που μόνο αν είσαι Ρεάλ Μ. ή Μάντσεστερ Σ., σπρώχνεις λεφτά για να αγοράσεις. Αλλά ακόμη και σε θέσεις που είχε ανάγκη, όπως του τερματοφύλακα, ή στο κέντρο της άμυνας, δεν έκανε την υπέρβαση. Όλο το καλοκαίρι γινόταν λόγος για αγορά του Ρέινα (φωτο) από την Λίβερπουλ, αλλά τελικά μόλις την τελευταία ώρα των μετεγγραφών, αναγκάστηκε να πάρει παίκτες όπως ο Αρτέτα και ο Μερτεζάκερ, που δεν είναι πάντως, αυτό που λες «πρώτης γραμμής». Και μπορεί να αποδεικνύεται τελικά καλό για την καριέρα σου, εάν δεν ξοδεύεις τα χρήματα του ταμείου, σίγουρα όμως, με περισσότερους τοπ-κλας παίκτες, να είχε κατακτήσει περισσότερα τρόπαια.

8. Έλλειψη ηγετών
Από τα βασικά προβλήματα της ομάδας, τις τελευταίες σεζόν. Παίκτες νέοι υπάρχουν. Διψασμένοι για μπάλλα. Με ταλέντο. Τεχνική κατάρτιση. Αλλά όταν έρχονται τα δύσκολα, όταν κρίνονται οι τίτλοι και οι προκρίσεις, τότε η ομάδα «κάθεται». Δεν υπάρχουν οι προσωπικότητες εκείνες, που θα την πάρουν στις πλάτες τους. Μετά την αποχώρηση και του Φάμπρεγκας (φωτο), μόνον ο Ουίλσιρ θα μπορούσε να παίξει έναν τέτοιο ρόλο. Δεν φτάνει όμως μόνο ένας. Ο Χάρι Ρέντναπ, προπονητής της Τότεναμ, έλεγε πριν λίγα χρόνια, όταν προσπαθούσε να αγοράσει τον Ρίο Φέρντιναντ: «Επανέλαβα πολλές φορές στον πρόεδρο, το θέμα δεν είναι να αγοράζεις τους καλύτερους παίκτες. Ζητούμενο είναι να έχεις και ισχυρές προσωπικότητες στο ποδοσφαιρικό τμήμα».
Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα, να διαθέτεις παίκτες, που καθοδηγούν με τις τεχνικές τους ικανότητες, από το να διαθέτεις ηγέτες, που θα παρασύρουν και θα δώσουν κίνητρο στους συμπαίκτες τους, με την προσωπικότητα και την επικοινωνία στα αποδυτήρια.

7. Το κεφάλαιο Ρόμπι Φαν Πέρσι
Η διαχείριση του «ιπτάμενου Ολλανδού», όλα αυτά τα χρόνια, δεν ήταν πάντοτε η κατάλληλη. Όλο το τιμ, από τους γιατρούς, τους φυσιοθεραπευτές, τον Πατ Ράις και τον ίδιο τον Βενγκέρ, δεν μπόρεσε ποτέ να βρει τον τρόπο, να έχει τον Φαν Πέρσι (φωτο) υγιή όλη τη σεζόν και να εκμεταλλευτεί στο 100% τις δυνατότητες του. Άλλοτε γυρνούσε πιο νωρίς, άλλοτε πιο αργά, με προβλήματα συμπεριφοράς και χαρακτήρα, που ποτέ δεν λύθηκαν. Ασφαλώς και είναι και ευθύνη του ίδιου του ποδοσφαιριστή, αλλά πάνω από όλα, τον τελικό λόγο έχει το προπονητικό τιμ. Σίγουρα ο υγιής Φαν Πέρσι, θα έφτανε πολύ νωρίτερα τα 100 γκολ, από εχθές, κόντρα στην Μπόλτον.

6. Πίστη στον Φάμπρεγκας
Είπαμε και νωρίτερα, ότι ο Ισπανός ήταν ο μόνος με προσωπικότητα στην ομάδα. Για αυτό και ο Βενγκέρ, του είχε παραδώσει τα «κλειδιά» της ομάδας. Μόνος του όμως δεν ήταν αρκετός. Πολλές φορές υπερέβαλε εαυτόν, και πίεζε τον εαυτό του να παίξει, ενώ δεν ήταν 100% έτοιμος, με αποτέλεσμα να έχει μυϊκούς τραυματισμούς. Στα μεγάλα επίσης παιχνίδια, αρκετές φορές λύγισε και αυτός, κάτω από την πίεση. Και πλέον, με την μετακίνηση του Φάμπρεγκας (φωτο) στην Βαρκελώνη, όπου εντάχθηκε μέσα σε ένα σύνολο σταρ και ήδη μοιάζει πιο απελευθερωμένος, ο Βενγκέρ πρέπει να βρει, ποιος θα τον διαδεχθεί.

5. Σνόμπαρε το Carling Cup
Εάν όλα αυτά τα χρόνια, που η Άρσεναλ βλέπει την πλάτη των άλλων στο πρωτάθλημα και το Κύπελλο, είχε δει πιο σοβαρά την «τρίτη τη τάξει» διοργάνωση, ίσως η πίεση στον Βενγκέρ, ήταν και μικρότερη. Όμως ο Αλσατός έχει σαν αρχή του πάντα, να χρησιμοποιεί τους «μικρούς», ακόμη και αν φτάσει στον τελικό. Είναι μια φιλοσοφία, που δίνει σίγουρα εμπειρίες και ετοιμάζει ποδοσφαιριστές, όμως για τους επικριτές του, αποτελεί καλή τροφή.

4. Ομιλείτε Γαλλικά;
Γάλλος είναι ο άνθρωπος, συμπατριώτες του θα εμπιστευόταν. Και ήρθαν παικταράδες στο Έμιρεϊτς, όπως ο Ανρί, ο Πιρές, ο Νασρί ή ο Βιεϊρά. Ήρθαν όμως και κάτι παλτά, όπως ο Αλαντιέρ, ο Αρμάντ Τραορέ, ή παίκτες, που δεν έχουν πείσει, ότι μπορούν να σταθούν σε αυτό το επίπεδο, όπως ο Σκιλασί (φώτο) ή ο Κονσιελνί. Το τμήμα σκάουτινγκ δούλεψε αρκετά βέβαια, για παίκτες όπως ο Ουόλκοτ, ο Τσάμπερλεϊν ή ο Ράμσεϊ, όμως για τους σωβινιστές Άγγλους, οτιδήποτε «γαλλικό» προκαλεί πονοκεφάλους…

3. «Και ο 2ος , καλός είναι»
Πολλές φορές σε συνεντεύξεις του, ο Βενγκέρ έχει υπερασπιστεί την φιλοσοφία, ότι η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ, πρέπει να είναι ο βασικός στόχος. Μάλιστα συχνά φέρνει παραδείγματα, άλλων ομάδων, που δεν έχουν πάρει τίτλο, την τελευταία 20ετία, αντίθετα με την Άρσεναλ. Μόνο, που οι «κατήγοροι» του, λένε, ότι με τέτοια νοοτροπία, θα συμπληρώσει και η Άρσεναλ 20 χρόνια, για να ξαναπάρει πρωτάθλημα (τελευταίο το 2004). Και πάντα χρησιμοποιούν το επιχείρημα, ότι ουδέποτε θα εκστόμιζε μια τέτοια κουβέντα ο Φέργκιουσον, για την Γιουνάιτεντ.

2. Αυτοί που απογοήτευσαν
Ο «μάγος», που αναδεικνύει τα ταλέντα, είναι συχνά ο χαρακτηρισμός για τον Βενγκέρ, που πράγματι έχει κάνει σπουδαία δουλειά, δημιουργώντας «σταρ». Όμως όλα αυτά τα χρόνια, είχε και εκπληκτικές «αστοχίες», ποντάροντας σε ποδοσφαιριστές, που πίστευε, ότι θα γίνουν πρωταγωνιστές, αλλά… Ροζίτσκι (φωτο), Ντενίλσον, Ντιαμπί, Αρσάβιν, Μπέντνερ, Σαμάκ, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους, και άλλος λιγότερο, άλλο περισσότερο, δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες. Ο Βενγκέρ τους στήριξε, και τους στηρίζει, περιμένοντας το καλύτερο δυνατό, όμως σε αρκετές περιπτώσεις, το ποτάμι μάλλον δεν γυρίζει πίσω.

1. Παιδιά και όχι άντρες
Αυτό είναι και το κυριότερο επιχείρημα των επικριτών του Αλσατού. Καλοί οι νεαροί και ταλαντούχοι, επένδυση για το κλαμπ. Όμως τίτλους με παιδιά, δεν παίρνεις. Θέλεις άντρες. Δεν διαθέτουν ούτε την εμπειρία, ούτε την προσωπικότητα, για να το πετύχουν. Το πλάνο είναι καλό για τα ταμεία του συλλόγου και για το πρεστίζ των Ακαδημιών, λένε. Άλλωστε στο τελευταίο τρόπαιο, που κατέκτησε η ομάδα, στον τελικό του Κυπέλλου με την Γιουνάιτεντ το 2005, στην 11άδα φιγουράριζαν τα ονόματα του Μπέργκαμπ, του Πιρές, του Ανρί, του Ζιλμπέρτο Σίλβα και του Βιέϊρά. Σήμερα…;

ΠΗΓΗ: www.pamesports.gr