Όταν η Ντίτα Φον Τιζ συνάντησε τον Thierry Mügler, το αποτέλεσμα δεν μπορούσε παρά να συζητηθεί, αλλά και να αποτελέσει ένα fashion αριστούργημα. Η 38χρονη χορεύτρια burlesque και ο σχεδιαστής μόδας συνεργάστηκαν για τις ανάγκες ενός editorial για το ιταλικό Vanity Fair, όπου η Ντίτα φορούσε haute couture δημιουργίες του και πόζαρε σε ένα εργοστάσιο παραγωγής καλλυντικών, επάνω σε τεράστιες δεξαμενές με κρέμες!
Η Ντίτα μίλησε, πρόσφατα και στο περιοδικό "Flaunt":
Για την υποδοχή που της επιφύλασσε ο κόσμος της μόδας στο ξεκίνημά της: «Νιώθω ότι η βιομηχανία της μόδας ήταν η δεύτερη που αγκάλιασε αυτό που κάνω. Πρώτοι ήταν οι φετιχιστές και η rockabilly σκηνή. Χόρευα burlesque και δημιουργούσα pin-up φιγούρες και έκανα όλα αυτά που κάνω από το 1992-93. Δεν έκανα επιτυχία μέσα σε μία νύχτα και το χαίρομαι γιατί δεν πίστευα ποτέ ότι θα ζούσα από αυτή τη δουλειά. Ήταν κάτι που μου άρεσε, ως χόμπι. Βλέπω κοπέλες που έρχονται και κάνουν για λίγο burlesque και μετά ζητούν δωρεάν Louis Vuitton και Dior. Αν δεν τους τα δώσεις, παραιτούνται. Εγώ δεν το έκανα ποτέ για να γίνω διάσημη. Το έκανα γιατί μου άρεσε η διαδικασία της δημιουργίας ενός χαρακτήρα. Το burlesque θέλει τέχνη. Δεν είναι απλό στριπτίζ».
Για τους ανθρώπους που σέβεται: «Αυτοί που πάντα σεβόμουν και αγαπούσα περισσότερο, είναι αυτοί που είναι αυτοδημιούργητοι και αυτοδίδακτοι. Γράφουν τα δικά τους τραγούδια. Ξέρουν πώς θέλουν να είναι η εικόνα τους. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν έχουν τεράστιο ταλέντο, αλλά έχουν πάθος και θέληση και κάνουν κάτι ξεχωριστό. Υπάρχουν πολλοί που θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερα αυτό που κάνω εγώ. Πολλές γυναίκες χορεύουν καλύτερα και έχουν καλύτερο σώμα ή είναι ομορφότερες. Αλλά δημιούργησα αυτά τα show με την καρδιά μου».
Για τους θαυμαστές της: «Είναι κυρίως κορίτσια. Μου γράφουν γράμματα και μου λένε ‘ποτέ δεν ένιωθα όμορφη γιατί δεν μπορούσα να συγκριθώ με την Σίντι Κρόφορντ ή τη Ζιζέλ’. Έχω θαυμάστριες κάθε εθνικότητας και ηλικίας. Μου λένε ‘Μπορώ να βάλω κόκκινο κραγιόν. Μπορώ να κατσαρώσω τα μαλλιά μου. Μπορώ να βάλω μαύρες κάλτσες και ζώνες’. Και νιώθουν καλά. Σε κάποια φάση της καριέρας μου νόμιζα ότι μόνο οι φετιχιστές με θαυμάζουν. Ώσπου παρουσίασα ένα βιβλίο στο Λονδίνο και είδα γυναίκες κάθε ηλικίας, με little black dress, κόκκινο κραγιόν και μπούκλες και κρατήθηκα να μην βάλω τα κλάματα από τη χαρά μου».
Για τον Τhierry Mügler: «Πάντα θαύμαζα τον Thierry Mügler και με ενέπνεε. Όταν δούλευα σε στριπτιζάδικα, με ενέπνεαν οι δυνατές, εξωγήινες γυναίκες που δημιουργούσε ο Mugler. Ίσως γιατί πάντα ένιωθα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να γίνω η όμορφη ξανθιά γατούλα. Δεν είμαι η γυναίκα που ξυπνά όμορφη το πρωί».
Για την απόφασή της να μη χρησιμοποιεί στυλίστα: "Κάποια στιγμή ένιωσα ότι χρειαζόμουν στυλίστα επειδή είχαν όλοι οι άλλοι και γιατί ήθελα να δανειστώ κάποια ρούχα για το κόκκινο χαλί. Προσέλαβα έναν. Γρήγορα κατάλαβα ότι οι φαν μου ήταν τα κορίτσια που έβρισκαν την ομορφιά στη δημιουργία και έτσι σκέφτηκα ότι θα χτίσω η ίδια στις σχέσεις μου με τους σχεδιαστές. Αυτό έκανα. Πιστεύω ότι πολλοί σχεδιαστές με σέβονται γιατί τηλεφωνώ η ίδια και όχι κάποιος άλλος, και πηγαίνω η ίδια και δοκιμάζω ρούχα. Φτιάχνω μόνη τα μαλλιά μου. Θέλω οι νέες φαν μου να πάρουν το μήνυμα γιατί αυτή είμαι. Κάνω πλάκα, παίζω με τη γκαρνταρόμπα μου, αγοράζω vintage ρούχα».
Πηγή:stylista.gr



0 σχόλια: