«Η γραμμή Αθήνα- Ιθάκη κουνάει πολύ και ανακατεύομαι. Θέλω να κατέβω. Κι ας σου δίνουν σακούλες για τον εμετό, κι ας μπορείς να ταξιδέψεις και στην πρώτη θέση αν θες».
Η ηρωίδα στην «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» δεν μπορεί και δεν θέλει να φτάσει στην Ιθάκη, που της επιβάλει η ζωή, η καθημερινότητα και αυτό που αναμένεται να κάνει κανείς.Η Μαρία Πρωτόπαππα παρουσιάζει, τον εξαιρετικό μονόλογο της Λένας Κιτσοπούλου. Ένα έργο με σκέψεις και λόγια που έχουμε κάνει οι περισσότερες γυναίκες και κυρίως εκείνες που βιώνουν τα «-άντα»!
Ένα κείμενο ,καταγγελία στο σήμερα που μας εγκλωβίζει, με πολλές βωμολοχίες για να πει τα πράγματα ,όπως είναι και όχι με το γυαλόχαρτο του δήθεν καθωσπρεπισμού.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για διάλογο, καθώς από την πρώτη στιγμή του έργου μας λέει πολλά και ανταπαντάμε κουνώντας καταφατικά το κεφάλι σας και σκεπτόμενοι : «Πόσο δίκιο έχει…»
Μεταξύ άλλων η ηρωίδα θα μας εξομολογηθεί για τον έρωτα :«Παλιά έλεγα έρωτας και έγραφα το “ε” με έψιλον κεφαλαίο. Το αναποδογύριζα και γινόταν τρίαινα στα χέρια μου.Τώρα πια το γράφω με έψιλον μικρό.Το αναποδογυρίζω και είναι κώλος» θα πει.
Ενώ δεν διστάζει να τα βάλει ούτε με τη «νέα θρησκεία», την ψυχανάλυση: «Πάρτε από πάνω μου τον Γιουνγκ και τον Γιάλομ...Ποιον πρέπει να σκοτώσω για να σταματήσω να είμαι αυτό που είμαι και να γίνω κάτι άλλο...Τους γονείς μου;Και τους γονείς των γονιών μου;Κι αν πάω ακόμη πιο πίσω,αυτό το πράγμα δεν έχει τελειωμό... Πρέπει να σκοτώσω τον βροντόσαυρο και τον τυραννόσαυρο;Και τι πειράζει δηλαδή αν εγώ βλέπω στους γκόμενούς μου τον πατέρα μου;Ποιον δηλαδή πρέπει να δω;Τον περιπτερά;».
Το όνομα της Μαρίας Πρωτόπαππα ακούει πολύ συχνά τον επιθετικό προσδιορισμό «ταλαντούχα» και αυτό δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαίο!
Έχει κάνει προσεκτικά βήματα σε αυτό που έχουμε συνηθίσει να ονομάζουμε «ποιοτικό θέατρο» και έχει αποφύγει προφανείς επιλογές και λάθη, έμελλε να λάβει και τα συγχαρητήρια και του τηλεοπτικού κοινού για την ερμηνεία της στο καραγάτσειο «Τo 10» (Αlpha). Μέσα από ένα καστ που μύριζε θεατρικό σανίδι ( Δημήτρης Καταλειφός, Ρένη Πιττακή κ.ά.) κατόρθωσε να αναδειχθεί και στο «γυαλί» και όλοι έκαναν λόγο για ένα παίξιμο και ένα δόσιμο τόσο λεπτεπίλεπτο που σε άφηνε άφωνο.
Φέτος την παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα στο «Νήσι», ένα ακόμη σίριαλ για το οποίο η τηλεόραση μπορεί να περηφανεύεται και εδώ υποδύεται μια γυναίκα καταπιεσμένη από τον ανδρικό ζυγό.
Η δυναμική της πάνω στην σκηνή και το ταλέντο της σπανίζουν. Σ’ όλη την διάρκεια του μονολόγου κατάφερε να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μας και να μας δημιουργεί γνήσια συγκίνηση, χωρίς ευκολίες και μελοδραματισμούς. Ενώ παράλληλα με εξαιρετική επιτυχία προχωρούσε σ’ αστραπιαία εναλλαγή των συναισθημάτων, τόσο με την κίνηση, όσο με την φωνή και τα εκφραστικά της μέσα, όλα σε εγρήγορση, όλα παρόντα! Όπως και η κωμική της φλέβα την οποία δεν συνηθίζει να την εκδηλώνει στην σκηνή.
Την σκηνοθεσία συνυπογράφουν η δημιουργός και η ηθοποιός, μια ιδιαίτερα ευτυχής συγκυρία. Το σκηνοθετικό στίγμα της Κιτσοπούλου το είδαμε και στην «Γυναίκα από την Πάτρα» με τις μάσκες και τους συμβολισμούς.
Ένας από τους καλύτερους γυναικείους μονολόγους που δεν ξέρω αν «θα σας οδεύσει προς την σοφία» που λέει και η ηρωίδα, σίγουρα όμως θα σας προβληματίσει.
Πηγη:cosmo.gr
0 σχόλια: