Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Στη δίνη του αυθεντικού μέταλ

Οι Motorhead επιστρέφουν με ωμό ροκ θόρυβο

Το ισοπεδωτικό μπάσο ακολουθεί τους βρυχηθμούς του Λέμι, η κιθάρα βγάζει φωτιές και τα ντραμς χτυπάνε σ' έναν ξέφρενο πανκ ρυθμό. Οι Motorhead επιστρέφουν θορυβώδεις και ζόρικοι, χωρίς να κάνουν ούτε βήμα πίσω από την ωμότητα του ροκ εν ρολ τους.

Από τον τυφώνα του «Born to Lose» που ανοίγει τον εικοστό τους δίσκο μέχρι το ειρωνικό ρεφρέν του «Bye Bye Bitch Bye Bye», το «The World Is Yours» είναι απλά μία ακόμα συνέχεια στον κλασικό ήχο των Motorhead. Απλό, κοφτό, μινιμαλιστικό μέταλ, χωρίς πολλά κιθαριστικά σόλο και πομπώδεις ενορχηστρώσεις. Ο Λέμι εδώ και χρόνια έχει παρατήσει κάθε είδους πειραματισμό, έχει καταλήξει στη συμμορία του, έχει αντιληφθεί ότι η απλότητα είναι τελικά η δύναμη της μπάντας και απλά βγάζει το πιο βρώμικο και σκληροπυρηνικό χαρντ ροκ της σκηνής.

Και τώρα, τριάντα πέντε χρόνια μετά το «Leaving Here» με το οποίο εισέβαλε παράλληλα με το πανκ, συνεχίζει με την ίδια λύσσα να φτιάχνει αυτό το εκρηκτικό μίγμα όπου τα μπλουζ συναντάνε το γκαράζ και το πανκ. Κατά μια έννοια οι Motorhead κινούνται στον δικό τους χωροχρόνο όπου δεν υπάρχει η έννοια του καινούργιου και του παλιού. Υπάρχουν μόνο τα κύματα ενός απειλητικού βορβορώδους ήχου που συνεχίζονται αέναα.

«Είμαστε το αληθινό ροκ εν ρολ», επαίρεται ο Λέμι στις συνεντεύξεις του. Οχι άδικα. Πολύ μακριά από τα στερεότυπα των ροκ σταρ, αυτός ο μαυροντυμένος εξηνταπεντάρης, όταν δεν ανατινάζει τη σκηνή με τους δυναμίτες του, είναι χωμένος σε κάποιο στούντιο και γράφει τραγούδια καπνίζοντας και πίνοντας μπέρμπον με κόκα. Και κάθε δύο χρονια περίπου βγάζει και ένα δίσκο που μπορεί να μην ανοίγει νέους δρόμους στο ροκ εν ρολ, αλλά χαράζει βαθιά την μέταλ σκηνή. «Οι Motorhead», λέει ο ίδιος, «δεν είναι απλά μια μπάντα, είναι ένας τρόπος ζωής και ένας τρόπος για να επιβιώσεις και να ανταποδώσεις το χτύπημα σε μια κοινωνία που προσπαθεί να σε ισοπεδώσει». Και αυτό το ξέρουν καλά όσοι νιώθουν τη σαρωτική ενέργεια που ξεπηδάει από τις πρώτες νότες του «Ace of Spades» ή του «Overkil».

Κατά τα άλλα το «μέταλ είναι η ιδανική μουσική για να αντιμετωπίσεις την οικονομική κρίση», είχε γράψει η «Γκάρντιαν» την εποχή που οι AC/DC κούρσευαν τα τσαρτς με το «Black Ice». Τώρα που η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη, μία ακόμα επέλαση θορύβου από τους Motorhead ηχεί αναπάντεχα λυτρωτική.
Πηγη:enet.gr