Eννιά μπαράκια που, αν δεν τα λες χωμένα το ένα μέσα στο άλλο, σίγουρα γειτνιάζουν σε βαθμό κακουργήματος. Μια όαση καλογουστιάς μέσα στο τσιμέντο του κέντρου μια πόλης που το πρωί είναι άσχημη, αλλά το βράδυ μεταμορφώνεται προς το ομορφότερο.
Συζητιέται από τον περασμένο χειμώνα, αλλά ήταν τους τελευταίους μήνες που έκανε το πιο γερό μπάσιμο στην νυχτερινή διασκέδαση της πόλης, καθώς διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να σου κλέψουν την καρδιά: η πλατεία Καρύτση αποτελεί ένα απάγκιο λιμάνι μέσα στην καρδιά της Αθήνας με εννιά μικρούς «όρμους» να προσφέρονται για ποτό στο χαλαρό, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν και τα μπαράκια εκείνα που λειτουργούν ως «κυματοθραύστες» της αθηναϊκής νύχτας και τα «σπάνε» μέχρι πρωίας.
9 μπαράκια θα σου πω
Είναι εννιά μπαράκια που, αν δεν τα λες χωμένα το ένα μέσα στο άλλο, σίγουρα γειτνιάζουν σε βαθμό κακουργήματος. Μια όαση καλογουστιάς μέσα στο τσιμέντο του κέντρου μια πόλης που το πρωί είναι άσχημη, αλλά το βράδυ μεταμορφώνεται προς το ομορφότερο. Μπορείς να σκεφτείς κάπου αλλού στην πρωτεύουσα μια πιάτσα γεμάτη μικρά κομψά ποτάδικα, τις καλύτερες μουσικές και έναν κόσμο άκρως υποψιασμένο όσον αφορά τάσεις, trends, μόδες και ενδυματολογικά γούστα;
Αν δεν σου έρχεται κάτι στο νου μέσα στα επόμενα 30 δευτερόλεπτα, τότε καλώς ήρθες στο «ξενυχτάδικο» σύμπαν της Πλατείας Καρύτση, μιας έκτασης μερικών μόνο τετραγωνικών μέτρων που μέσα της όμως περικλείει όλους εκείνους τους λόγους για τους οποίους θα ήθελες να περάσεις το αυριανό σου βράδυ στην «Μέση Γη» της οδού Σταδίου.
Για όλα φταίει το "Βήμα"
Χωροταξικά μιλώντας, η πιάτσα της Καρύτση βρίσκεται πίσω απ' την οδό Σταδίου, ανεβαίνοντας την στρίβοντας δεξιά στη γωνία των Goody's: εκεί μπροστά σου εκτείνεται το νοητό τρίγωνο της πλατείας του Αη Γιώργη που ξεκινάει από την οδό Χρήστου Λαδά, το σημείο δηλαδή που βρίσκονται τα πρώην γραφεία της εφημερίδας «Το Βήμα», η οποία «ευθύνεται», άθελά της για την γέννηση της πιάτσας: πριν 5-6 χρόνια στήθηκαν εκεί τα πρώτα μπαράκια, όπως το Toy Cafe, που αναδείχτηκε σε ένα απ' τα πιο διάσημα στέκια του κέντρου από την φανατική προτίμηση των δημοσιογράφων του «Βήματος» και των «Νέων», οι οποίοι μετά την βάρδια τους, μετέτρεπαν τον δρόμο μπροστά απ' το Toy σε... πεζόδρομο, απ' όπου η πρόσβαση με το αμάξι, μετά τα μεσάνυχτα, ήταν απαγορευτική. Κάπως έτσι το Τρίγωνο της Καρύτση έγινε από ένα απλό δημοσιογραφικό στέκι σε meeting point όλων των φυλών της αθηναϊκής νύχτας.
Μπαρ-Χόμπιτ στην αθηναϊκή «Μέση Γη»
Τα μαγαζιά που είναι χτισμένα στα πέριξ της σήμαναν την επιστροφή της βραδινής κουλτούρας σε πιο μικρά, cosy, μπαράκια: πλέον, με τους όρους της αθηναϊκής νύχτας, smaller is bigger, εξ'ου και το παρατσούκλι, το οποίο ίσως και να είχε κατά νου ο Χρήστος, ο ιδιοκτήτης του, άλικα χρωματισμένου, Hobit, δίπλα ακριβώς στο Toy και την είσοδο της μικρής στοάς της Εστίας που σε βγάζει σούμπιτο στην πλάγια είσοδο της Παλιάς Βουλής. Εκεί ακριβώς, πριν έξι χρόνια, τον Ιούλιο του 2004, στήθηκε μια απ' τις πιο ενθουσιώδεις αθηναϊκές εξέδρες του Euro και το (κοινό) μυστικό είχε διαδοθεί σε πολύ κόσμο: η πρωτοβουλία του Toy να βγάλει στον απέναντι τοίχο ένα τεράστιο λευκό πανί και, μέσω ενός προτζέκτορα, να προσφέρει ζωντανά στους θαμώνες του όλους τους ποδοσφαιρικούς αγώνες της εθνικής μας, όπως φυσικά και τον τελικό μεταξύ Ελλάδας-Πορτογαλίας, δημιούργησε το αδιαχώρητο στην περιοχή κι έκανε για πρώτη φορά τους υποψιασμένους νυχτόβιους να μιλήσουν για το «μικρό μαγαζί της Καρύτση». Τα υπόλοιπα είναι απλώς ιστορία.
In a blink of an eye
«Επιλέξαμε την περιοχή επειδή διαθέτει μια αίγλη παλιάς Αθήνας, δεν είναι καθόλου «καμένη» όπως άλλες περιοχές και γι' αυτό είναι υποσχόμενη κι ισορροπημένη εναλλακτικά. Συν τοις άλλοις έχει και κάποια πρακτικά πλεονεκτήματα: το, συγκριτικά και για τα δεδομένα του κέντρου, εύκολο πάρκινγκ, την πρόσβαση με το Μετρό και την ελευθερία να παίζεις σε όσα ντεσιμπέλ επιθυμείς, αφού γύρω γύρω δεν υπάρχουν περίοικοι να παραπονεθούν για την υψηλή ένταση», ισχυρίζεται ο Κώστας του μπαρ Blink, που εδρεύει απέναντι απ' την είσοδο της εκκλησίας του Αη-Γιώργη, ενώ ο άλλος ιδιοκτήτης του, ο Γιάννης, συμπληρώνει πως «επιλέξαμε την περιοχή αυτή να στήσουμε το μαγαζί μας έχοντας απόλυτη συνείδηση: θέλαμε να μείνουμε μακριά τόσο απ' την μαζική διασκέδαση του Γκαζιού, όσο κι από τη δήθεν κυρίλα του Κολωνακίου και νομίζω πως κάναμε την καλύτερη επιλογή. Η Καρύτση διαθέτει μια αυθεντική εναλλακτικότητα, γι' αυτό άλλωστε κι έχει πλέον απήχηση σε άτομα που ασχολούνται με τις τέχνες ή τη μουσική».
Σύμφωνα με τον Γιάννη, το μοναδικό αρνητικό της περιοχής, «που είναι όμως και λίγο θετικό, είναι το πως η πιάτσα αυτή ακόμη δεν είναι τόσο γνωστή όσο άλλες. Θέλουμε όμως να γεμίσει με κόσμο, έτσι ώστε, όχι μόνο εμείς, αλλά όλα τα μαγαζιά γύρω μας να πάνε καλά. Ελπίζω μόνο να μην καταντήσουμε όπως η ανθρωποθάλασσα του Γκαζιού, αν και η μικρή έκταση της πλατείας καθιστά κάτι τέτοιο εξαρχής λίγο δύσκολο».
Τα παιδιά της Πιάτσας
Η Καρύτση είναι μια πιάτσα χωρίς κρυφές γωνίες όπου μπορεί να ελλοχεύουν μυστικά και ψέματα: είναι μια περιοχή που μοιάζει λες και δεν έχει περάσει (ακόμη) από πάνω της ανθρώπινο χέρι, κάτι το οποίο την εξανθρωπίζει στα μάτια του περαστικού ή του θαμώνα και την καθιστά εξαρχής πιο προσβάσιμη σε σχέση με άλλες περιοχές που κατάντησαν πιάτσες σχεδόν «ετσιθελικά», κατόπιν δημοσιογραφικών ή χωροταξικών υποδείξεων (βλέπε Ψυρρή πριν 6-7 χρόνια).
Ο Στέφανος, ένας εκ των ιδιοκτητών του μπαρ Use, παραδέχεται πως «από τότε που ανοίξαμε το Use, η συγκεκριμένη περιοχή πάει ολοένα και καλύτερα όσο περνάει ο καιρός, όσον αφορά την νυχτερινή διασκέδαση» και ελπίζει πως «τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμη». Τα μοναδικά «κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα» που θα μπορέσεις να αποσπάσεις, αν είσαι λίγο πονηρός, είναι διάφορα κουτσομπολιά για ηθοποιούς, καλλιτέχνες, πολιτικούς και αθλητές, αν είσαι λίγο τυχερός και λαθρακούσεις ιστορίες παλιών, γνωστών (ονόματα δεν λέμε...) δημοσιογράφων που αράζουν στην εξωτερική μπάρα του Toy.
Ή, επίσης, να ανακαλύψεις τις καλύτερες μαύρες μουσικές από μια γκάμα διαβόητων και λιγότερο γνωστών dj's που εμφανίζονται συχνά στα μπαρ της περιοχής, όπως τα δυο γωνιακά Cashmere και Παλιά Βουλή, βγαίνοντας απ' τη στοά Εστίας στην Aνθίμου Γαζή, το Use, πίσω ακριβώς απ' την εκκλησία του Αη Γιώργη, με μια παλιομοδίτικη εμμονή σε acid jazz σε και breaks και το Pairi Daeza (που σημαίνει «παράδεισος» στα αραβικά) στην συμβολή των οδών Χρήστου Λαδά και Παρνασσού, με το κτίριο του ομώνυμου Φιλολογικού Συλλόγου να το χωρίζει απ' το μπαρ Πρίζα, το οποίο, όνομα και πράγμα, διακοσμεί τους τοίχους του εξολοκλήρου με πρίζες που, μάλιστα, αν το καλοπροσέξεις, λειτουργούν όλες τους, αποτελώντας ένα από τα ενδιαφέροντα αξιοθέατα της πλατείας.
Κουστούμια και αλτερνατίβες
Σε ένα σκηνικό όπου συμπλέκονται το αστικό με το «είμαι-όντως-στο-κέντρο-της-πόλης-ή-ονειρεύομαι;» συνυπάρχει ο κουστουμαρισμένος δικηγόρος που μόλις έκλεισε ακόμη μια δικογραφία στο γραφείο του, στην Σταδίου, φοιτήτριες της Σχολής Καλών Τεχνών με πολύχρωμα ρούχα, εναλλακτικοί γραφίστες που λατρεύουν τις σκληρές, αστικές γραμμές της αθηναϊκής κορυφογραμμής και κολωνακιώτες trendsetters που κατηφόρισαν τρεις λεωφόρους για να δουν, ιδίοις όμμασι, «τι παίζει» στην Καρύτση. «Υπάρχει εδώ και χρόνια ένα σχέδιο πεζοδρόμησης του βασικού μέρους της πλατείας. Αν και όταν υλοποιηθεί, θα ήταν εξαιρετικά. Κατά τ' άλλα, όπως σε όλη την Αθήνα δίπλα σε πανέμορφα κτίρια όπως το Θέατρο Μουσούρη και το Πνευματικό Κέντρο Παρνασσός υπάρχουν κακόγουστες κατασκευές που θα μπορούσαν να λείπουν», καταλήγει ο Κώστας απ' το Blink για την πλατεία που το bar hopping δεν είναι απλώς επιλογή: είναι θεσμικό προνόμιο του θαμώνα της.
Πηγή: men24.gr
0 σχόλια: