Στην Άψαλο της Αριδαίας υπήρχε τελικά κατοίκηση πολύ πριν τη νεολιθική εποχή,
από τότε δηλαδή που ο άνθρωπος ήταν ακόμη τροφοσυλλέκτης.
Τα κατάλοιπα που βρέθηκαν, προγενέστερα της νεολιθικής περιόδου, αναδεικνύουν για άλλη μια φορά τη σπουδαιότητα του περάσματος στην ανατολική είσοδο της περιοχής.Μετά τους δύο προϊστορικούς οικισμούς και τον ταφικό τύμβο εποχής χαλκού, που ανασκάφηκαν το 1997 και το 2000-2001 αντίστοιχα, έρχονται τώρα να προστεθούν ευρήματα της μεσολιθικής εποχής (10000-7000 π.Χ.). Είναι η περίοδος που συμπίπτει με το τέλος της γεωλογικής εποχής του πλειστόκαινου και τη μετάβαση στο ολόκαινο, οπότε και το κλίμα γίνεται θερμότερο. Τότε ο άνθρωπος ήταν ακόμη κυνηγός και ζούσε σε εποχικούς καταυλισμούς, που βρίσκονταν κατά κανόνα κοντά σε ρέματα, ποτάμια ή λίμνες.
Το 2009, κατά τη διάρκεια έρευνας που διενεργήθηκε από αρχαιολόγους της ΙΖ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (ΕΠΚΑ), εντοπίστηκε ένα στρώμα πάχους 40-60 εκ., από το οποίο περισυλλέχθηκε μεγάλος αριθμός λίθινων εργαλείων, όπως φολίδες από πυριτόλιθο (χρησιμοποιούνταν ως ξέστρα ή οπείς), κρουστήρες και κροκάλες με αποτυπώματα επίκρουσης και σχηματοποιημένες μάζες πηλού με άνθρακες στο εσωτερικό τους, που πιθανότατα προέρχονται από κάποιες πρόχειρες κατασκευές. Η τυπολογία των λίθινων εργαλείων και η απουσία κεραμικής οδήγησε αμέσως στην υπόθεση της ύπαρξης ενός προ-νεολιθικού καταυλισμού, “της περιόδου δηλαδή πριν ο άνθρωπος δημιουργήσει μόνιμους οικισμούς και περάσει στον παραγωγικό τρόπο ζωής”, εξηγεί στη “Μ” η υπεύθυνη αρχαιολόγος για τις έρευνες στην Αλμωπία, Αναστασία Γεωργιάδου.
Η πρόβλεψη αυτή επιβεβαιώθηκε με τη χρονολόγηση ενός δείγματος άνθρακα, που πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο Ραδιοχρονολόγησης του τμήματος Φυσικής του πανεπιστημίου του Erlangen-Nürnberg. Το δείγμα χρονολογήθηκε στη μεσολιθική εποχή, ανάμεσα στο 7937 και το 7480 π.Χ.
Αυτόχθονες ή άποικοι;
Τα ευρήματα αυτά τεκμηριώνουν την άποψη ότι υπήρχε μια αδιάκοπη κατοίκηση στην Άψαλο από τη μεσολιθική έως και την εποχή του χαλκού. Αποδεικνύεται ότι πρόκειται για μια υπαίθρια θέση, που πρόσφερε ήδη από την 8η χιλιετία π.Χ. πολλές δυνατότητες τροφοσυλλογής, εξάσκησης κυνηγητικών και αλιευτικών δραστηριοτήτων και η οποία επιπροσθέτως ήταν προστατευμένη χάρη στο φυσικό ανάγλυφο.
Η επιστημονική σπουδαιότητα της ανακάλυψης μιας μεσολιθικής θέσης στην Αλμωπία και κατ’ επέκταση στη Μακεδονία είναι ιδιαίτερα σημαντική, σύμφωνα με την κ. Γεωργιάδου, “αφού έτσι προστίθεται ένα ακόμη στοιχείο, η αξιοποίηση του οποίου θα συμβάλει ίσως μελλοντικά στην απάντηση του ερωτήματος που απασχολεί επί σειρά δεκαετιών τους ειδικούς της προϊστορικής αρχαιολογίας, της ανθρωπολογίας, αλλά και άλλων επιστημών: κατά πόσο οι ‘φορείς’ του νεολιθικού πολιτισμού, που έπεται του μεσολιθικού, ήταν αυτόχθονες που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο και κατά τη μεσολιθική εποχή ή ‘άποικοι’ που μετακινήθηκαν από την Εγγύς Ανατολή;”.
Πηγή: makthes.gr
0 σχόλια: