Από πού πηγάζει αυτό το φαινόμενο; Μερικές φορές από εγωκεντρισμό, άλλες φορές όμως από συναισθηματική δυσφορία. Όπως έχει φανεί σε ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες, αρκετοί άνθρωποι καταφεύγουν στον καταιγισμό λόγου για να αποφύγουν να νιώσουν ή να παραδεχτούν όσα τους κατακλύζουν εσωτερικά. Τα λόγια γίνονται ασπίδα απέναντι στα συναισθήματα.
Η καλύτερη επικοινωνία έχει ρυθμό: δίνεις και παίρνεις, ακούς και ακούγεσαι. Όταν αυτό το μοίρασμα χάνεται, η σχέση βαρύνει. Όμως, όπως συμβαίνει με κάθε κοινωνική δυσκολία, υπάρχουν τρόποι να διαχειριστείς μια τέτοια κατάσταση χωρίς να χάσεις την ψυχραιμία ή τον σεβασμό σου.
Sorry, αλλά ο AI «θεραπευτής» σου δεν σκέφτεται εσένα
Είναι αλήθεια αυτό που θυμόμαστε; Γιατί κάποιοι υιοθετούν μνήμες άλλων για να γεμίσουν το κενό;
Πώς να κερδίσεις περισσότερο χρόνο κάθε μήνα (χωρίς να ξυπνάς νωρίτερα)
Είναι το ψεύτικο η νέα κανονικότητα;
Ακολουθούν πέντε πρακτικά βήματα:
1. Άκου – αλλά με μέτρο
Δώσε χώρο στον άλλο να εκφραστεί, αλλά την ίδια στιγμή προσπάθησε να εντοπίσεις τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τα λόγια του. Είναι ανάγκη για αναγνώριση; Ένα συναίσθημα που δεν μπορεί να διαχειριστεί; Μια ιδέα που τον βασανίζει;
2. Ζήτησε ευγενικά να μιλήσεις
Όταν βρεις το κατάλληλο σημείο, ρώτησε αν μπορείς να παρέμβεις. Οι περισσότεροι θα παραδεχτούν «μάλλον μιλάω πολύ». Μη βιαστείς να το αρνηθείς για ευγένεια – κράτα τον διάλογο αληθινό και ξεκάθαρο.
3. Ανταπόδωσε με απλότητα
Όταν πάρεις τον λόγο, πες με σαφήνεια αυτό που άκουσες να σου μεταφέρει. Δεν χρειάζονται βαθιές ψυχαναλυτικές ερμηνείες. Μια απλή φράση που δείχνει πως κατάλαβες, ιδανικά με μια θετική χροιά. Αν προσπαθήσει να σε διακόψει, επανέλαβε ήρεμα «θα ήθελα να ολοκληρώσω αυτό που λέω».
4. Μοίρασε και δική σου εμπειρία
Συνδέσου με κάτι προσωπικό. Μια ανάμνηση, μια αστεία ιστορία ή μια αντίστοιχη εμπειρία που δείχνει ότι συμμετέχεις ουσιαστικά στη συζήτηση. Έτσι η κουβέντα παύει να είναι μονόλογος και γίνεται αλληλεπίδραση.
5. Θέσε όρια χωρίς ενοχές
Αν η συζήτηση παρατραβήξει, έχεις κάθε δικαίωμα να την κλείσεις ευγενικά: «Σε ευχαριστώ για όσα μοιράστηκες, αλλά πρέπει να συνεχίσω τη δουλειά μου». Αν επιμείνει αργότερα, επανέλαβε απλά ότι είσαι απασχολημένος. Τα όριά σου είναι δικαίωμα, όχι αγένεια.
Συμπερασματικά
Στην πραγματικότητα, όσοι μιλούν ασταμάτητα δεν είναι πάντα αδιάφοροι για τους άλλους. Κάποιοι φοβούνται τα ίδια τους τα συναισθήματα, άλλοι απλώς διψούν για αποδοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους αφήνεις να σε εξαντλούν. Ο σεβασμός στη δική σου ενέργεια και χρόνο είναι το πρώτο βήμα για μια πιο υγιή επικοινωνία.
0 σχόλια: