Αν ρωτήσεις τον κινηματογράφο τι είναι ρομαντισμός, θα σου δείξει τον Ryan Gosling να φωνάζει “It wasn’t over, it still isn’t over!” μέσα στη βροχή. Αν ρωτήσεις όμως τον ίδιο τον Ryan Gosling, πιθανότατα θα σου πει κάτι: ένα πρωινό με την Eva Mendes και τις κόρες τους. Ίσως και λίγη ησυχία στο μπάνιο.
Ας συμφωνήσουμε ότι ο έρωτας που σου κόβει την ανάσα την είναι εντυπωσιακός, αλλά ο έρωτας, αυτός της οικειότητας, είναι εκείνος που σου θυμίζει την ασφάλεια. Σκέψου το ως λιγότερες πεταλούδες στο στομάχι και περισσότερα μπλουζάκια με λεκέ από κέτσαπ που έβαλες στο τοστ. Λιγότερο “σ’ αγαπώ” και περισσότερο “σου έκανα κράτηση στον οδοντίατρο γιατί ξέρω ότι το αμελείς”.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που όσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότεροι από εμάς ερωτευόμαστε μέσα από την άνεση. Δεν εντυπωσιαζόμαστε από μηνύματα στις 3 το πρωί, αλλά συγκινούμαστε όταν κάποιος θυμάται πώς πίνουμε τον καφέ μας και κάπως έτσι η συναισθηματική άνεση είναι η νέα πολυτέλεια. Το να μπορείς να είσαι “όπως είσαι” και ο άλλος να σε βλέπει και να μη θέλει να διορθώσει τίποτα.
Ανάμεσα στο πρώτο ραντεβού και στο “θα κοιμηθώ στον καναπέ γιατί γκρινιάζεις όταν ροχαλίζω”, συμβαίνει κάτι μαγικό. Γνωρίζεις τον άλλον με τέτοιον τρόπο, που σταματά να είναι απλώς ένας έρωτας. Ξέρει τις ανασφάλειές σου, πότε έχεις περίοδο, ποια κουβέντα να αποφύγει όταν έχεις δύσκολη μέρα. Και δεν χρειάζεται να τις “περνάει από κόσκινο”. Γιατί έτσι κάνουν οι άνθρωποι που θέλουν να σε ξεκουράζουν κι όχι να σε εντυπωσιάζουν.
Η συναισθηματική ξεκούραση είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορείς να πάρεις από μια σχέση.
Επειδή μπορείς να σταματήσεις να αποδεικνύεις, να πεις “σήμερα δεν μπορώ να είμαι χαριτωμένη” και να μη σε παρεξηγήσουν. Να είσαι ευάλωτ@, κουρασμέν@, σιωπηλ@. Να μη χρειάζεται να είσαι “η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου” για να σε αγαπήσουν.
Όταν ο άλλος σε ξέρει πια, δεν περιμένει να είσαι πάντα θετικ@, λαμπερ@, κοινωνικ@. Αντί για “πώς πήγε η μέρα σου;” θα πει “θέλεις να μη μιλήσουμε απόψε;”. Αντί να σου κάνει εκπλήξεις, θα σου φτιάξει φακές που έχουν σίδηρο. Αυτές οι μικρές, σχεδόν ασήμαντες κινήσεις είναι η απόλυτη ερωτική πράξη. Και είναι αυτό που απομένει όταν όλα τα υπόλοιπα ξεθωριάζουν.
Αυτό είναι που μεταμορφώνει την καθημερινότητα από κάτι “συμβατικό”, σε κάτι σχεδόν ιερό.
Οι λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν τις πιο σπάνιες αγάπες
Σου φέρνει νερό πριν το ζητήσεις. Θυμάται ότι θέλεις τον καφέ με καθόλου ζάχαρη, αλλά λίγο γάλα. Ξέρει πως όταν κάθεσαι ήσυχα για ώρα, κάτι σκέφτεσαι και δεν χρειάζεται να επιμείνει για να το πεις. Αυτά δεν θα τα δεις σε ταινίες. Δεν θα τα ζητήσεις στο πρώτο ραντεβού. Δεν τα μαθαίνεις καν γρήγορα. Αλλά όταν έρθουν, νιώθεις κάτι που ίσως δεν έχει όνομα. Σου μοιάζει σαν επιστροφή. Σαν να έφτασες σπίτι.
Η οικειότητα, φίλ@ μου, είναι αυτό που επικρατεί όταν φύγουν όλα τα “πρέπει” και τα “πρόσεχε” από το κεφάλι σου. Όταν ο έρωτας δεν χρειάζεται πια να αποδείξει τίποτα. Κι όπως το είπε και ένας φίλος μου: όταν ωριμάζει ο έρωτας δεν χρειάζονται πια πυροτεχνήματα για να δεις τη θέα.
Και ίσως, στο τέλος της ημέρας, η πιο δυνατή αγάπη να είναι αυτή: να είσαι ολόκληρ@ ο εαυτός σου και να μην φοβάσαι ότι κάποιος θα φύγει.
0 σχόλια: