Είναι τα εικονικά “κλειδιά” για τον ψηφιακό κόσμο, προσφέροντας πρόσβαση στις ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, στις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης, στο Netflix, στα δεδομένα που φιλοξενούνται στο “νέφος” (cloud) κ.ά.
Στο ηλεκτρονικό ψάρεμα (phishing) οι χάκερ μεταμφιέζονται σε φίλους, συγγενείς, εταιρείες με τις οποίες έχετε συνεργαστεί κλπ. Το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή το κείμενο που θα λάβετε, θα φαίνεται αυθεντικό, αλλά θα περιλαμβάνει έναν κακόβουλο σύνδεσμο ή συνημμένο αρχείο, στο οποίο αν κάνετε κλικ, θα “κατεβάσετε” κακόβουλο λογισμικό ή θα σας μεταφέρει σε μια ιστοσελίδα για να συμπληρώσετε τα προσωπικά σας στοιχεία. Οι απατεώνες χρησιμοποιούν ακόμη και τηλεφωνικές κλήσεις για να αποσπάσουν απευθείας κωδικούς πρόσβασης και άλλες προσωπικές πληροφορίες από τα θύματά τους, προσποιούμενοι συχνά ότι είναι αντιπρόσωποι τεχνικής υποστήριξης. Αυτή η μέθοδος λέγεται “vishing” (φωνητικό phishing).
Επιθέσεις Brute Forcing
Ο αριθμός των κωδικών πρόσβασης που πρέπει να διαχειριστεί ο μέσος άνθρωπος, αυξάνεται κατά περίπου 25% σε ετήσια βάση. Πολλοί χρησιμοποιούν κωδικούς πρόσβασης που είναι εύκολο να τους θυμάται (αλλά και να μαντεύει κάποιος άλλος) και τους χρησιμοποιούν σε πολλές διαφορετικές ιστοσελίδες. Ωστόσο, αυτό μπορεί να ανοίξει την πόρτα στις λεγόμενες τεχνικές brute-force.
Μια από τις πιο συνηθισμένες είναι αυτές του τύπου credential stuffing, στις οποίες οι επιτιθέμενοι τροφοδοτούν σε αυτοματοποιημένο λογισμικό μεγάλους όγκους συνδυασμών ονόματος χρήστη/κωδικού πρόσβασης που έχουν παραβιαστεί στο παρελθόν.
Στη συνέχεια, το εργαλείο δοκιμάζει αυτούς τους συνδυασμούς σε μεγάλο αριθμό ιστοσελίδων, ελπίζοντας να βρει μια αντιστοιχία.
Με αυτόν τον τρόπο, οι χάκερ μπορούν να ξεκλειδώσουν πολλούς λογαριασμούς με έναν μόνο κωδικό πρόσβασης. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, πέρυσι έγιναν περίπου 193 δισεκατομμύρια τέτοιες προσπάθειες παγκοσμίως.
Μια άλλη τεχνική brute-force είναι η επίθεση τύπου password spraying, στην οποία οι χάκερ χρησιμοποιούν αυτοματοποιημένο λογισμικό για να δοκιμάσουν στον λογαριασμό του χρήστη μια λίστα από συχνά χρησιμοποιούμενους κωδικούς πρόσβασης.
Παρόλο που οι χάκερ έχουν στη διάθεσή τους αυτοματοποιημένα εργαλεία για την παραβίαση των κωδικών πρόσβασης, μερικές φορές αυτά δεν είναι καν απαραίτητα: ακόμη και η απλή εικασία -σε αντίθεση με την πιο συστηματική προσέγγιση που χρησιμοποιείται στις επιθέσεις Brute Force- μπορεί να κάνει τη δουλειά.
Ο πιο συνηθισμένος κωδικός πρόσβασης του 2020 ήταν ο “123456”, ακολουθούμενος από τον “123456789”. Στην τέταρτη θέση ήταν η λέξη “password”.
Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν τον ίδιο κωδικό πρόσβασης ή ένα παράγωγο αυτού σε πολλούς λογαριασμούς, οπότε διευκολύνουν τους απατεώνες.
Shoulder surfing – Κρυφοκοιτάζοντας πάνω από τον ώμο του θύματος
Ορισμένες δοκιμασμένες από παλιά τεχνικές υποκλοπής συνεχίζουν να αποτελούν κίνδυνο. Αυτές προϋποθέτουν τη φυσική παρουσία του επιτιθέμενου κοντά στο θύμα-χρήστη, έτσι ώστε ο πρώτος να έχει οπτική επαφή και να μπορεί να δει το πληκτρολόγιο και την οθόνη του δεύτερου. Μια πιο υψηλής τεχνολογίας εκδοχή, γνωστή ως επίθεση “man-in-the-middle” που περιλαμβάνει υποκλοπή ασύρματου σήματος Wi-Fi, μπορεί να επιτρέψει σε χάκερ που είναι συνδεδεμένοι σε δημόσια δίκτυα Wi-Fi, να παρακολουθούν τον κωδικό πρόσβασης, καθώς ο ανύποπτος χρήστης τον εισάγει, ενώ είναι συνδεδεμένος στον ίδιο κόμβο.
Πώς μπορείτε να προστατευτείτε από όλα αυτά
0 σχόλια: