Υπόκλιση στον «βασιλιά» Λεμπρόν Τζέιμς

Πώς ο ατίθασος νεαρός που πετούσε… τούβλα, εξελίχθηκε στον κορυφαίο μπασκετμπολίστα του πλανήτη

Τι κοινό έχει ο Λεμπρόν Τζέιμς, δις πρωταθλητής του ΝΒΑ, με τους Μαϊάμι Χιτ και ισάριθμες φορές MVP της κανονικής περιόδου και των τελικών, με τον Πανιώνιο; Υπάρχει ο κοινός παρονομαστής που ακούει στο όνομα Κρις Τζεντ. Είναι ο λευκός αμερικανός σουτέρ που είχε αγωνιστεί στην Α1 την περίοδο 1999-2000 και από το 2007 και εντεύθεν έχει γίνει... σκιά του Λεμπρόν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, βελτιώνοντας την πιο χτυπητή αδυναμία του: το περιφερειακό σουτ!

Οπου και αν πήγαινε ο 28χρονος άσος, τoν έπαιρνε μαζί του. Εφευγε από το Κλίβελαντ, όπου αγωνίστηκε από το 2003 ως την πολυσυζητημένη απόφαση της αποχώρησης (2010) για να παίξει στο Μαϊάμι, ο Τζεντ ήταν μαζί του.
Επρεπε να «γυρίσει» κάποιο διαφημιστικό για την τηλεόραση, θα έβρισκε σίγουρα λίγο χρόνο για να σουτάρει υπό την καθοδήγηση του «δασκάλου».

Ποσοστά-«στοιχειά»
Οφειλε να ταξιδέψει στην Κίνα για να προωθήσει τα προϊόντα της Nike, μαζί του και ο Τζεντ, φροντίζοντας να υπάρχει ειδικός όρος στο εκάστοτε συμβόλαιο που προέβλεπε κλειστό γήπεδο μπάσκετ και συγκεκριμένες ώρες για προπόνηση στα σουτ.

Τον είχαν «στοιχειώσει», βλέπετε, τα οικτρά ποσοστά του στους τελικούς του 2007 με τους Σαν Αντόνιο Σπερς, οι οποίοι τον είχαν «ταπεινώσει» με 4-0 στις νίκες, αλλά εφέτος υποκλίθηκαν στο αδιαμφισβήτητο ταλέντο, που κατατάσσει τον Τζέιμς στην κορυφή της λίστας με τους σπουδαιότερους εν ενεργεία μπασκετμπολίστες του πλανήτη. Σε εκείνα τα τέσσερα παιχνίδια ο «King James», ένα παιδί που σούταρε από όπου και όποτε ήθελε και συνήθως... έσπαγε τα καλάθια πετώντας «τούβλα» (φράση που συνηθίζεται και στο ΝΒΑ), είχε κατά μέσον όρο 22 πόντους με ποσοστά ευστοχίας 20% στα τρίποντα και 35,6% εντός παιδιάς.

Αντιθέτως, στους εφετινούς επτά αγώνες των τελικών, όπου έβαλε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του, κατά σύμπτωση απέναντι στην ίδια, σπουδαία και ιστορική ομάδα, ο άσος των Μαϊάμι Χιτ βελτίωσε θεαματικά τους αριθμούς του: 25,3 πόντοι με 35,3% στα τρίποντα και 44,7% εντός παιδιάς.

Προφανώς, οι Σπερς τού έδωσαν το κίνητρο πριν από έξι χρόνια και τώρα... τιμωρήθηκαν για την επιλογή τους να αφήνουν ελεύθερα τα μακρινά σουτ ενός παίκτη, που ναι μεν μπορεί να είναι αφόρητα χαρισματικός στις διεισδύσεις, αλλά επί αρκετά χρόνια δούλεψε φρικτά πολύ και στην αδυναμία του.

Ο επίλογος δικός του
Και αν κάποιοι εξακολουθούν να τον χλευάζουν υποστηρίζοντας ότι ο Μάικλ Τζόρνταν (Σικάγο Μπουλς), ο Μάτζικ Τζόνσον (Λος Αντζελες Λέικερς), ο Λάρι Μπερντ (Μπόστον Σέλτικς), ο Τιμ Ντάνκαν (Σαν Αντόνιο Σπερς), ο Κόμπι Μπράιαντ (Λος Αντζελες Λέικερς) και άλλες «πριμαντόνες» του ΝΒΑ δεν άλλαξαν γειτονιά επιμένοντας να διεκδικούν και να κατακτούν τίτλους με τη μεγάλη και μόνιμη «αγάπη» τους, ο Τζέιμς έβαλε στη ζυγαριά το συναίσθημα και τη φιλοδοξία και καλώς ή κακώς υπερίσχυσε η δεύτερη.

Ο επίλογος δικός του. «Είμαι ο Λεμπρόν Τζέιμς από το φτωχικό Ακρον του Οχάιο και δεν θα έπρεπε καν να βρίσκομαι εδώ. Βλέποντας όλες αυτές τις φανέλες με το Νο6, αισθάνομαι απλά ευλογημένος. Ας λένε, λοιπόν, ό,τι θέλουν για μένα. Δεν με νοιάζει! Θέλω να γίνω, αν όχι ο κορυφαίος, ένας εκ των κορυφαίων παικτών που θα έχουν παίξει μπάσκετ. Και θα συνεχίσω να δουλεύω για να το πετύχω» ήταν τα λόγια που βγήκαν από την καρδιά του, έχοντας στο ένα χέρι το τρόπαιο του πρωταθλητή και στο άλλο το βραβείο του MVP των τελικών, κάτι που έχει πετύχει μόνο ο Τζόρνταν δύο χρονιές σερί. Το παιδί, που έσπαγε τα καλάθια με τα καρφώματα, αλλά και με τα... τούβλα του, επιτέλους δικαιώθηκε.

Πηγη