Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012

ΖΗΣΕ ΤΟ ΤΩΡΑ

Είσαι από τους τύπους που ποτέ δεν είναι ευχαριστημένοι από το σημείο στο οποίο βρίσκονται; Πάντα κοιτάς το επόμενο και εύχεσαι να ήσουν σε αυτό θα ήσουν πολύ καλύτερα από ότι τώρα;

Welcome to the club. Μόνο που, όπως ήδη θα ξέρεις, ακόμη και να φτάσεις στο επόμενο βήμα, όπως ήθελες σαν τρελή πριν λίγο καιρό, θα σου φανεί πολύ λίγο και θα θες να προχωρήσεις στο αμέσως επόμενο.
Το να μην είμαστε ικανοποιημένοι από κάτι που ζούμε μπορώ να το θεωρήσω και φυσιολογικό. Άντε, και το να κυνηγάμε το κάτι παραπάνω ή καλύτερο. Το να μην είμαστε ωστόσο ευχαριστημένοι με τίποτα και να θεωρούμε πάντα ότι το καλύτερο είναι μπροστά,

ε τότε υπάρχει πρόβλημα. Ιδίως αν όταν φτάσουμε σε αυτό το επόμενο βήμα, πάλι είμαστε μέσα στη μίρλα και την κακομοιριά.

Είναι μία κατάσταση που την έχω περάσει κι εγώ και νομίζω ότι οφείλεται σε ένα κυρίως λόγο: η αγωνιώδης αυτή προσπάθεια να φέρουμε βόλτα το μέλλον και να το προσδιορίσουμε ή να το ονειρευόμαστε σαν τρελοί πριν την ώρα του, είναι γιατί νομίζουμε ότι μπορούμε να ορίσουμε και να προγραμματίσουμε τη ζωή μας σε απόλυτο βαθμό. Και αυτό, γιατί μπορεί να φοβόμαστε να κοιτάξουμε το παρόν μας. Και δεν εννοώ μόνο ότι ζούμε, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Καταλαβαίνεις τι εννοώ, έτσι δεν είναι;

Έτσι, γινόμαστε όλοι μάστερ στην αποφυγή των πάντων. Αποφυγή του παρόντος. Αποφυγή της θέσης στην οποία βρισκόμαστε. Αποφυγή του εαυτού μας, όπως μας οδήγησε ως εδώ και έχει διαμορφωθεί αναλόγως. Μόνο που λυπάμαι, αλλά το ότι κάνεις σαν τον εθελοτυφλούντα που κοιτάζει το χαμομηλάκι και όχι τον ελέφαντα που στέκεται δίπλα του, είναι από μόνο του θλιβερό.

Ειδικά όταν ο ελέφαντας είσαι εσύ ο ίδιος…

Ευτυχώς, κατάλαβα νωρίς τι μου συνέβαινε και έκανα τα αδύνατα δυνατά για να το αλλάξω. Προσπάθησα να χαίρομαι την κάθε στιγμή μου, την κάθε μικρή ή μεγάλη επιτυχία, και να παίρνω το καλύτερο από ότι μου συνέβαινε, όσο πολύ ή λίγο και να ήταν αυτό. Και ξέρεις τι; Ανακάλυψα ένα μυστικό: η ίδια η ζωή σου ανοίγεται, αν κι εσύ την ανοιχτείς, όπως σου προσφέρεται. Αν δεχτείς τα πράγματα νορμάλ και ομαλά όπως σου έρχονται, και δεν προσπαθείς σαν τρελή να τα προδιαμορφώσεις, φοβούμενη δεν ξέρω κι εγώ ποιους δράκους και θηρία, και ξεζουμίσεις όλους τους χυμούς που έχουν να σου δώσουν, τότε θα δεις ότι όλα θα μοιάζουν πιο εύκολα. Η ζωή πιο ήρεμη, οι καταστάσεις που ζεις πιο όμορφες….

Και το κυριότερο; Θα αισθανθείς και πάλι ότι αξίζεις να αγαπιέσαι από τους άλλους και να παίρνεις πράγματα. Γιατί μην κοιτάς που το άφησα για το τέλος, αλλά αν δεν μπορείς να χαρείς τίποτα από το τώρα σου, σίγουρα δεν θα μπορείς και να δώσεις πράγματα( πόσο μάλλον να λάβεις) από τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν. Και δεν νομίζω να αξίζει τον κόπο…

Για αυτό το λόγο, κάθε φορά να ξεκινάς από εκεί που είσαι. Να χαίρεσαι την κάθε στιγμή σου, να ζεις το παρόν δυνατά, και να αφήσεις το μέλλον στην ώρα του. Είναι εκεί, θα έρθει ούτως ή άλλως, μην βιάζεσαι. Και ψιτ, κοπελιά: έχεις. Ήδη. Φτάσει. Μπορεί να μην το ξέρεις ή να αρνείσαι να το δεις, αλλά είσαι ήδδη κάπου. Για αυτό αγκάλιασε το και πέρνα καλά. Και θα δεις ότι η ζωή θα σου το ανταποδώσει, περνώντας ακόμη καλύτερα μαζί σου…

Πηγη