Αυτό που δεν είμαι εγώ

Νομίζω, πως, κάπου-κάπου ο Θεός κάνει καψόνια στους ανθρώπους για να σπάσει τη μονοτονία της ακατάπαυστης ροής του κόσμου του, ή, τα κάνει απλά και μόνο, έτσι, για τη πλάκα του.

Κι έπειτα, θέλοντας να κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον για τα πλάσματά του, αφήνει μέσα τους να εκκρεμεί για πάντα ο απόηχος απ΄ τα καψόνια που τους κάνει. Αλλά μπορεί ακόμη και να έχει άλλους, δικούς του, ανεξερεύνητους λόγους. Ποιος μπορεί να ξέρει…

Το έκτο μυθιστόρημα της Λίτσας Καραμπίνη, με τίτλο «ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ. Είναι μια πικρή ιστορία, δοσμένη με τρόπο γλαφυρό που αναδεικνύει την ανάγκη του καθενός μας να διεκδικήσει τη μοναδικότητά του ως ανθρώπινο ον.

Δυο λόγια για την ιστορία

Τα δίδυμα κοριτσάκια γεννήθηκαν ολόιδια. Μα όχι ακριβώς. Το ένα ήσυχο και γελαστό, το άλλο είπαν πως ήτανε γρουσούζικο γιατί έφερνε τη καταστροφή απ΄ τη στιγμή της γέννησής του. Πριν δώσουν το μωρό ένα για υιοθεσία και τα χωρίσουν για πάντα, τα βάφτισαν. Τη μία ʼννα, την άλλη Κατίνα. Αλλά τα μπέρδεψαν. Κι έτσι έδωσαν το όνομα Κατιάννα και στα δύο.

Η Κατιάννα που δεν υιοθετήθηκε μεγάλωσε στην οικογένεια, μ΄ ένα «αυτό» κολλημένο στα σπλάχνα, αντιμέτωπη πάντα μαζί του, παρόλο που δεν έπαψε εκείνο ποτέ να κατοικεί εντός της. Για τη μάνα της, ήταν η αντανάκλαση του αόρατου. Για τη γιαγιά, το γρουσούζικο παιδί που ποτέ δεν ξεφορτώθηκε. Ώσπου η μοίρα αποφάσισε ν΄ αλλάξει το τροπάρι της.

Μια κρυστάλλινη φοντανιέρα που την έλεγαν Σταθία, ένα τροχαίο ατύχημα, ένας φάκελος γεμάτος λεφτά, μια ζωή που έγινε μπάχαλο κι ένας έρωτας γεμάτος πληγές, της άνοιξαν δρόμους καινούριους μέσα από ένα πλήθος σκιές.

Και ο Ιάκωβος επέμενε. «Να είσαι ο εαυτός σου…» Μα ποιόν ακριβώς Εαυτό απ΄ όλους εννοούσε;

Απόσπασμα

Νομίζω, πως, κάπου-κάπου ο Θεός κάνει καψόνια στους ανθρώπους για να σπάσει τη μονοτονία της ακατάπαυστης ροής του κόσμου του, ή, τα κάνει απλά και μόνο, έτσι, για τη πλάκα του.

Κι έπειτα, θέλοντας να κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον για τα πλάσματά του, αφήνει μέσα τους να εκκρεμεί για πάντα ο απόηχος απ΄ τα καψόνια που τους κάνει. Αλλά μπορεί ακόμη και να έχει άλλους, δικούς του, ανεξερεύνητους λόγους. Ποιος μπορεί να ξέρει…

Στη δική μου περίπτωση, ή ο Θεός έκανε καψόνι στον πατέρα, κατά τον ερχομό μου στη ζωή, ή έπεσα πάνω σε μια στιγμή αφηρημάδας Του κι έτσι κάτι δεν Του πήγε καλά με τα γονίδιά μου. Δηλαδή, φαντάζομαι πως τα κρατούσε σε μια χούφτα ανακατεμένα, μαζί με της δίδυμης αδελφής μου τα γονίδια και ό,τι περίσσεψε απ΄ αυτήν τα σκόρπισε σε μένα, έτσι στο… «πάρ΄ τα και ξεμπέρδεψέ τα μόνη σου… αν μπορείς και… όποτε μπορέσεις…».

Και από τότε, κάθεται ο Θεός και κάνει χάζι μ΄ όλα κείνα τα μπερδέματα που εκκρεμούνε μέσα μου.

Τα προηγούμενα βιβλία της είναι:
- «Κορίτσια με καλή ανατροφή»
- «Από πού πάνε για τον παράδεισο;»
- «Γεννημένη ξανά»
- «Παραμύθι από χώμα και νερό»
- «Τρεις μοναξιές και μιά ληστεία»

Όλα από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.

Πηγή: noikokyra.gr