Οι συνεντεύξεις του Γιώργου Χωραφά ταιριάζουν στην τέχνη του: χάνουν μια πολύ μεγάλη ποσότητα από την ουσία τους στο τυπωμένο χαρτί. Κάθε συζήτηση μαζί του θα μπορούσε να είναι ένα μικρό βιογραφικό ντοκιμαντέρ, παρόλο που το μοντάζ θα ήταν ένας εφιάλτης: Πώς να απομονώσει κανείς ατάκες;
[...] Όπως και να ’χει, είτε λόγω της προσπάθειας που καταβάλλει να επικοινωνήσει είτε χάρη στην τρομακτική του ευγένεια, ο Γιώργος Χωραφάς σε αναγκάζει να κρέμεσαι από τα χείλη του, πόσο μάλλον δε όταν εξομολογείται τι έμαθε παίζοντας στην Υπογραφή, την πιο πρόσφατη ελληνική ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί: «Σκέφτηκα πως το πιο σημαντικό πράγμα σε ένα δεσμό είναι ότι η αλήθεια αυτής της σχέσης επηρεάζει τον κόσμο που την περιβάλλει και επηρεάζεται από αυτόν. Δηλαδή δεν μπορείς να κρατάς τα πραγματικά σου αισθήματα κλεισμένα σε μια κάψουλα. Είναι αυταπάτη να νομίζεις ότι μπορείς να διατηρήσεις αυτό που έχεις αεροστεγές και αδιάβροχο. Άρα πρέπει να προσέχεις πολύ τι αφήνεις να φύγει προς τα έξω και τι επιτρέπεις να επηρεάσει τη σχέση σου από τους εξωτερικούς παράγοντες».
Η Υπογραφή του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου έδωσε στον Γιώργο Χωραφά όχι μόνο αφορμές για ενδοσκόπηση αλλά και μια ευκαιρία να επιστρέψει στις προσωπικές του ρίζες: την Πελοπόννησο, καθώς κατάγεται από τη Μάνη. Τη ζωγραφική. Τη σχέση με την, επί τριακονταετία και πλέον, σύζυγό του. Αρχίζοντας από το τέλος, ο Χωραφάς λέει ότι «δεν ξέρω γιατί με επέλεξαν γι’ αυτή την ταινία, δεν το συζητήσαμε ποτέ με τον Στέλιο και τον Θάνο Λαμπρόπουλο, τον παραγωγό. Εκείνο όμως που με τράβηξε στο σενάριο ήταν ότι η υπόθεση αφορούσε τη σχέση ενός ζευγαριού – και μάλιστα ενός ζεύγους ζωγράφων. Γιατί και η δική μου γυναίκα είναι καλλιτεχνική φύση, γράφει θεατρικά έργα, γράφει τραγούδια, δημιουργεί. Και είμαστε συνέχεια στη διαδικασία της θυσίας, του τι κάνει ο ένας για τον άλλον, τι παραμερίζει και τι εκφράζει. Πολλά πράγματα που κάνω έχουν επηρεαστεί από συζητήσεις που κάνουμε οι δυο μας, παρόλο που εγώ βγαίνω προς τα έξω, ενώ εκείνη παραμένει κρυμμένη στο παρασκήνιο».
Η Υπογραφή, σύμφωνα με τον Γιώργο Χωραφά, είναι «μια ερωτική ιστορία που περιέχει ένα αίνιγμα βασισμένο στο ψυχολογικό δίλημμα ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Αυτό που ανακαλύπτουμε καθώς εξελίσσεται η ταινία είναι η αληθινή διάσταση του έρωτα και είναι κάτι πολύ συγκινητικό, καθώς βλέπουμε την περιπέτεια δύο ανθρώπων που τους σπάραξε η ζωή. Ο Άγγελος, ο ζωγράφος που υποδύομαι, ερωτεύεται μια κοπέλα (Μαρία Πρωτόπαππα) και οι δυο τους μπαίνουν σε ένα παιχνίδι που γίνεται παγίδα. Αρχί-
ζουν να παρουσιάζουν προβλήματα ταυτότητας. Θυσιάζουν κομμάτια του εαυτού τους, έως ότου καταλάβουν ότι πρέπει να σταματήσουν να παίζουν γιατί χάνουν τον έλεγχο. Θέλουν να σώσουν τον έρωτά τους και να μην αφήσουν τη σχέση τους να διαλυθεί από ένα ψέμα. Γιατί το ψέμα στοιχειώνει τους έντιμους ανθρώπους, έστω κι αν οι ίδιοι νομίζουν ότι είναι κάτι ακίνδυνο και ελεγχόμενο».
Πηγή:stylista.gr



0 σχόλια: