Δύο χρόνια πριν την είχα δει να συναρπάζει παίζοντας την Κάθριν στο «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» για την οποία απέσπασε δύο βραβεία -«Μελίνα Μερκούρη» και Βραβείο Κοινού απ’το Αθηνόραμα- και τον περασμένο χειμώνα την είδα να σηκώνει επάξια στους ώμους της το βάρος της Έντα Γκάμπλερ μαγεύοντας το κοινό.
Είχε πετύχει και άλλες νίκες με το που βγήκε απ’ την δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης σ’αυτές τις δύο δουλειές όμως απέδειξε την ακριβή «στόφα» της. Κι ήρθε τώρα η στιγμή που μένει μόνη στην σκηνή για πάνω από μια ώρα κι αναμετριέται με ένα συναρπαστικό μονόλογο, τον Τζόρνταν.
Η Μαρίνα Ασλάνογλου, στα τριάντα της χρόνια, επιτυγχάνει σ’αυτόν μια ερμηνεία κέντημα πολλών καρατίων που καθηλώνει, συνταράσσει το κοινό. Με πολύτιμο αρωγό της τον «μάγο» του θεάτρου Νίκο Μαστοράκη μεταμορφώνεται και «γίνεται» η παιδοκτόνος Σίρλει. Άφησε πίσω την Έντα με τα βελούδινα φορέματα, το πιάνο, τα ακριβά κοσμήματα και φορώντας μποτάκια, «τσίτι» για φούστα και δερμάτινο μπουφάν γίνεται η προδομένη, κακοποιημένη γυναίκα που αναγκάστηκε από απόγνωση να σκοτώσει το ίδιο της το παιδί… Γίνεται με μαεστρία, ζηλευτή δεξιοτεχνία μα και μέτρο η εικοσάχρονη Σίρλει Τζόουνς, το υπαρκτό πρόσωπο που έφτασε να πνίξει το παιδί της από απελπισία. Από τον προθάλαμο του δικαστηρίου που βρίσκεται ξετυλίγει την ιστορία της και εξηγεί τι την οδήγησε στην αποτρόπαια αυτή πράξη. Συνταρακτική στους χαμηλούς δραματικούς τόνους, σπουδαία στις εκρήξεις, έξοχη στις ηχηρές σιωπές της…
Με ένα δυνατό κείμενο στα χέρια-μεταφρασμένο από τον ακριβό Μάριο Πλωρίτη και διασκευασμένο από τον ίδιο τον εμπνευσμένο σκηνοθέτη -σε ένα λιτό σκηνικό χώρο- που υπέγραψε ο Μανόλης Παντελιδάκης και φώτισε η Μελίνα Μάσχα-η Μαρίνα Ασλάνογλουκάνει ρεσιτάλ ερμηνείας, που κεντρίζει-κερδίζει το κοινό και που αποδεικνύει ότι είναι απ’ τις αξιότερες ηθοποιούς της νεότερης γενιάς.
Πάμε Αμιράλ!
Πηγη:mediasoup.gr
0 σχόλια: