Το φιλμ: Περιμένω να δω αν θα γραφτούν κι εδώ οι βλακείες που γράφτηκαν το 1987 για την Ολέθρια Σχέση, η οποία σήμερα είναι κλασική ταινία και πρότυπο. Νόμιζαν κάποιοι χαζοί και το με τέδωσαν και σε άλλους –ευτυχώς λίγους, διότι το κοινό καταλαβαίνει– πως ήταν «προπαγάνδα του Ρίγκαν για το AIDS».
Τα ίδια είχε πει κι ένας άλλος βλάκας για το Πέρα απ’ την Αφρική, πως η Μέριλ Στριπ πάθαινε σύφιλη για να ξορκίσουν οι Αμερικανοί το AIDS. Τέλος πάντων, να δω λοιπόν εδώ τι θα γράψουν. Επειδή είναι ο Εγκογιάν κι επειδή είναι remake γαλλικού, δεν θα γράψουν τα ανάλογα, διότι έχουν περάσει και τα χρόνια. Ωστόσο, στο φινάλε όλο και κάτι θα ακουστεί περί «αγίας οικογένειας». Αυτό επειδή δεν ξέρουν πώς γίνονται τα έργα.
Στα δικά μου τώρα. Η ταινία μού άρεσε πολύ. Όχι όσο η Ολέθρια Σχέση, είναι πολύ κατώτερο από το φιλμ του Άντριαν Λέιν. Ωστόσο, ως ψυχολογικό παιχνίδι μυστηρίου, κρατάει πολύ καλά και ο Εγκογι άν έχει καταφέρει να «νεοϋορκοποιήσει» γαλλικές συμπεριφορές.
Διότι το γαλλικό φιλμ Ναταλί, στο οποίο βασίζεται, ήταν ένα πολύ ωραίο παιχνίδι μυστηρίου αλλά και πολύ γαλλικό με περιορισμένη οικουμενικότητα. Όμως το πρόβλημα με τον Εγκογιάν είναι πως δεν έχει διασαφηνίσει την υπογραφή του στο τι σκηνοθέτης είναι, τι είδους ταινιών.
Η Τζούλιαν Μουρ αυτή τη φορά άρεσε και σε μένα, η μικρή του Mamma Mia! θεωρώ ότι έχει προσόντα και ο Λίαμ Νίσον είχε όλη μου τη συμπάθεια όσο τον έβλεπα, διότι στα γυρίσματα αυτής της ταινίας συνέβη το ατύχημα που προκάλεσε το θάνατο της γυναίκας του, Νατάσα Ρίτσαρντσον. Ίσως το καλύτερο της εβδομάδας.
Πηγη:yupi.gr


0 σχόλια: