Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Μελβούρνης, υπό τον Τομπάιας Λέτσερ της Σχολής Συμπεριφορικών Επιστημών, οι οποίοι παρουσίασαν τη σχετική εργασία στο έγκυρο περιοδικό βιολογίας “Current Biology”, κάνοντας πειράματα με εθελοντές, κατάφεραν να προβλέψουν με σημαντικό ποσοστό επιτυχίας τους αριθμούς που οι τελευταίοι είχαν στο μυαλό τους, απλώς και μόνο παρατηρώντας προσεκτικά και μετρώντας την ακριβή θέση που κάθε φορά έπαιρναν τα μάτια και η κατεύθυνση του βλέμματός τους.
Ο Λέτσερ και οι ελβετοί συνεργάτες του, κατά το πείραμα, ζήτησαν από τους εθελοντές να διαλέγουν και να σκέφτονται τυχαίους αριθμούς από το 1 έως το 30. Για κάθε αριθμό, οι ερευνητές μετρούσαν την μέση θέση του ματιού στη διάρκεια των χιλιοστών του δευτερολέπτου, που μεσολαβούσαν πριν κάθε εθελοντής αποκαλύψει τον αριθμό που είχε σκεφτεί.
Όταν τα μάτια ενστικτωδώς αλλάζουν θέση προς τα κάτω και προς τα αριστερά, τότε ο επόμενος αριθμός είναι μικρότερος από τον προηγούμενο, ενώ όταν το βλέμμα αλλάζει κατεύθυνση και κινείται προς τα πάνω και δεξιά, τότε ο επόμενος αριθμός είναι μεγαλύτερος από τον προηγούμενο.
Ο βαθμός μετακίνησης της θέσης των ματιών (δηλαδή όσο περισσότερο το βλέμμα αλλάζει κατεύθυνση), αντανακλά την αλλαγή στο μέγεθος των αριθμών, δηλαδή π.χ. μια ακραία μετακίνηση των ματιών προς τα πάνω και δεξιά αποκαλύπτει ότι ο αριθμός που σκέπτεται κάποιος (ή επειδή τον βλέπει μπροστά του) είναι 10 – ή κάτι τέτοιο!
Σύμφωνα με τον Λέτσερ (ο οποίος προηγουμένως εργαζόταν στο Τμήμα Νευρολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης), η έρευνα δείχνει πως η θέση των ματιών είναι σε θέση να αποκαλύψει τους αριθμούς στο μυαλό κάποιου, καθώς κάθε αριθμός συσχετίζεται, με συστηματικό και όχι τυχαίο τρόπο, με συγκεκριμένες κινήσεις του βλέμματος.
«Τα μάτια όχι μόνο μάς επιτρέπουν να δούμε τον κόσμο γύρω μας, αλλά επίσης αποτελούν ένα παράθυρο στις εργασίες του νου μας», επεσήμανε ο δρ Μάικλ Νίκολς της σχολής συμπεριφορικών επιστημών του πανεπιστημίου της Μελβούρνης.
Η νέα έρευνα έχει ευρύτερη σημασία, επειδή δείχνει ότι ακόμα και μια αφαιρετική νοητική διαδικασία (όπως η σκέψη κάποιου αριθμού) συνδέεται με τις σωματικές κινήσεις του ανθρώπου, συνεπώς αποκτά μια «υπόσταση» στον χώρο, ένα φαινόμενο που έχει αποκληθεί «ενσώματη γνώση».
Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, ο νους χρησιμοποιεί «μεταφορές» για να κάνει συσχετίσεις: η κίνηση προς τα πάνω σημαίνει «περισσότερο», όπως και η κίνηση προς τα δεξιά (τουλάχιστον για τους δεξιόχειρες!).
Αντίθετα, η κίνηση προς τα κάτω σημαίνει «λιγότερο», όπως και η κίνηση προς τα αριστερά.
Οι «μεταφορές» αυτές μαθαίνονται και «καλωδιώνονται» στον εγκέφαλο ήδη από την παιδική ηλικία.
Πηγη:enet.gr


0 σχόλια: