Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011

Όταν ο φαλλός έγινε φελλός...

Εμείς οι Έλληνες, είχαμε συνηθίσει την "ταμπέλα" του macho man! Την είχαμε κάνει σχεδόν 2η φύση, μιλούσαμε για τον άνδρα που είναι αρπακτικό, κτητικό ον και πορευόμασταν με αυτήν την εικόνα....

Την εποχή της οικονομικής άνθησης των Ελλήνων, που εκφράστηκε έντονα με εκδηλώσεις στρασάτου εγωισμού και χλιδάτης βαρβατίλας, η ανδρική παντοδυναμία έλαβε το πρώτο, γερό χτύπημα στο εύθραυστο status quo της.

Η Ελληνίδα γυναίκα, βγήκε από το καβούκι της, έπαψε να είναι υποτελής και να θέλει τα "θέλω" του κυνηγού. Απέκτησε γνώμη, άποψη, κρίση, ζητούσε στον έρωτα και όταν δεν είχε αυτά που ποθούσε, κοίταζε για άλλες πορτοκαλιές και τους καρπούς της! Εκεί εμείς, δείξαμε την αμηχανία μας.

Ξαφνικά, λοιπόν, οι γυναίκες στην πατρίδα (!), έγιναν πιο "φιλελεύθερες" στο σέξ και πιο επιλεκτικές στο ερωτικό παιχνίδι, με αποτέλεσμα πολλοί από εμάς, τα "βαρβάτα" αρσενικά, οι κυνηγοί, οι απανταχού Αδάμ, να εισπράττουμε αρνήσεις στο σαρκικό κάλεσμα μας. Κι εκεί, κάπου κοινωνικά "πάγωσε" η εικόνα μας και μείναμε με "γεμάτα" χέρια να κοιτάμε με απορία τα θηλυκά, να τρέχουν σε άλλες αγκαλιές. Να κάνουν εκείνες την επιλογή και όχι εμείς.

Αυτή ακριβώς η εξέλιξη, μας έδωσε την ευκαιρία να βγάλουμε όλη μας την ανικανότητα να χειριστούμε το νέο ρόλο της γυναίκας και να δείξουμε ότι δεν μπορούμε να πράξουμε το αυτονόητο: να δώσουμε το χώρο που έχει κάθε δικαίωμα, να κατέχει μια γυναίκα.

Κάπως έτσι, ο ποθητός φαλλός έγινε ..φελλός και ο άνδρας από κυνηγός έμεινε αμήχανος και φοβικός στο έδαφος των διαπροσωπικών σχέσεων.

Σήμερα, που τα ευρώ γίνονται ολοένα και σπανιότερα και το χαϊλίκι αποτελεί φαινόμενο αποτυπωμένο σε φωτογραφίες και παροπλισμένα αντικείμενα-φετίχ (γιατί πολύ απλά δώσαμε τις πινακίδες από το πολυτελές αμάξι, του οποίου τα τέλη πλέον δεν έχουμε να τα πληρώσουμε), ίσως μας έμεινε η τελευταία ευκαιρία, να αλλάξουμε. Να δεχτούμε τα θέλω των γυναικών, αυτών των πόθων που θα κυνηγούμε μέχρι οι εκ φύσεως ορμές μας μας εξουσιάζουν και, κυρίως, να σπάσουμε ΟΛΑ τα πρέπει, τα ταμπού και τα στερεότυπα της απαρχαιωμένης παράδοσης που στέκεται σαν εμπόδιο στην επαφή μας με το άλλο φύλο.

Το γεγονός ότι ο Έλληνας άνδρας, κυρίως 35 ετών και άνω, αυτοκτονεί πλέον, σε ανησυχητικά αυξανόμενο ρυθμό, είναι ένα γεγονός που οφείλεται και στην κατάρρευση του άλλοτε πανίσχυρου ρόλου του, στην Ελληνική πατριαρχική οικογένεια. Η στερημένη από άλλους δυνατότητα να εργαστεί, να προσφέρει, έρχεται να επιβαρυνθεί από το γεγονός ότι δεν ερωτεύεται, δεν νιώθει οργασμική ηδονή, στερείται σεξουαλικής έκφρασης και ηδονής.

Ποια είναι θα αναρωτηθείτε, η λύση στο να υπάρξει ισορροπία σε έναν άντρα, σε μια εποχή οικονομικής εξαθλίωσης και ολοένα και μεγαλύτερης ανάδειξης των σεξουαλικών “θέλω” των γυναικών; Η απόλυτη ελευθερία στον σεξ;

Καταρχήν μια σοφή απάντηση είναί να παραδεχτεί κάποιος με γενναιότητα ότι δε γνωρίζει τη βέβαιη λύση! Και έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να τολμήσουμε, να έρθουμε πιο κοντά τα δύο φύλλα, να δεχτούμε, μέσω της διαφορετικής φύσης μας, τον πόθο για ικανοποίηση και καλύτερη συνύπαρξη. Γιατί κάποια στιγμή, θα πρέπει να μπολιάσουμε μέσα μας την ιδέα ότι η ελευθερία συνυπάρχει μόνο με την υπευθυνότητα και μπορεί να εδραιωθεί χωρίς την επιβολή αραχνιασμένων νόμων και μιας ηθικής, που είναι ταυτόσημη με τη λέξη “υποκρισία”. Στο κεφάλι μας είναι (το πάνω, εμάς των ανδρών για να μην παρεξηγούμαστε) το πως θέλουμε να γίνουμε και το αν θέλουμε απλά να παραμείνουμε...

Πηγή: mylady.gr