Ακου να δεις: Θέλουνε λέει στις πτήσεις προς τις ΗΠΑ να απαγορεύεται να σηκώνεσαι από τη θέση σου την τελευταία ώρα της πτήσης. Αυτό σημαίνει ότι θα απαγορεύεται να πας για τσίσα, θα απαγορεύεται να πάρεις κάτι από την τσάντα σου, α, και θα απαγορεύεται να έχεις οτιδήποτε στα γόνατά σου. Ακόμα συζητάνε την πλήρη απαγόρευση κάθε ηλεκτρονικής συσκευής. Μήπως έχουμε ξεφύγει εντελώς;
Τα αεροπορικά ταξίδια, όπως πολύ καλά ξέρεις αν τα έχεις δοκιμάσει, έχουν γίνει ένα χρονοβόρο και ταπεινωτικό μαρτύριο. Από τις ώρες που πρέπει να σπαταλήσεις στο αεροδρόμιο μέχρι το ξεπαπούτσωμα, τους αλλεπάληλους ελέγχους, τις καθυστερήσεις, τη σαρδελοποίηση στην καμπίνα, τα άβολα πιατάκια με το ελεεινό φαγητό που πρέπεις να το φας σε ένα μικροσκοπικό τραπεζάκι καθώς παίζεις αγκωνιές με το διπλανό για να χωρέσεις, είναι όλα ένα μαρτύριο, ένας άθλιος τρόπος να ταξιδεύεις. Είναι χειρότερα κι από ΚΤΕΛ -εκεί, αν θυμάμαι καλά, έκανες και καμιά στάση για να τεντώσεις τα ποδάρια σου, να πάρεις λίγο αέρα. Στα ουράνια είσαι αναγκασμένος να αναπνέεις τις εκπνοές εκατοντάδων μαρτύρων που "πετάνε", ακίνητοι και αγκαλίτσα, προς τον μακρινό προορισμό τους και τη λύτρωση.
Και μετά σου 'ρχονται κάτι τζούφιες απόπειρες "τρομοκρατίας" τις οποίες σταματά ο μεγαλύτερος καραμαλάκας του σύμπαντος που μετά πουλάει τις φωτογραφίες του τρομοκράτη για χιλιάδες δολάρια, και γι' αυτό εγώ θα πρέπει τώρα να αφήνω βαριεστημένους υπαλλήλους να ψάχνουν στα παπούτσια μου, κάτω απ' τα νύχια μου και μέσα στο ορθό μου. Ή κάτι τέτοιο.
Όλα αυτά, όμως, πρέπει να έχουν κάποιο όριο. Γιατί ο φόβος δεν θα πάψει, δεν πρόκειται να εμφανιστεί κάποια στιγμή ο Dr. Evil και να ανακοινώσει την κατάργηση της τρομοκρατίας, ο φόβος θα υπάρχει για πάντα. Δεν μπορεί κάθε φορά που ένας μουρλός προσπαθεί να πάει μια ώρα αρχύτερα στον Αλλάχ και τις εβδομήντα παρθένες να μπαίνουν καινούριες παλαβές απαγορεύσεις που κάνουν τη ζωή εκατομμυρίων ακόμα πιο δύσκολη. Πες μου εμένα πώς θα αντέξω να κάθομαι ακίνητος και χωρίς iPod ή λάπτοπ για μια ώρα -την τελευταία ώρα!- του επόμενου 10ωρου ταξιδιού μου στην Αμερική. Τι θα κάνω; Θα βλέπω για χιλιοστή φορά τη Νία τη Βαρδάλω στην οθονούλα του αεροπλάνου; Θα διαβάζω ό,τι χάρτινο έχω προλάβει να κατεβάσω απ' τη χειραποσκευή; Θα κοιτάω τα σάλια του διπλανού που κυλάνε καθώς κοιμάται; Κι αν μου 'ρθει κατούρημα; Κι αν έρθει κατούρημα στο διπλανό;
Γι' αυτό σου λέω: Ας ανακαλύψει κάποιος επιτέλους την τηλεμεταφορά να τελειώνουμε μ' αυτή την ιστορία.
Πηγη:yupi


0 σχόλια: