Νατάσα Μποφίλιου: «Τραγουδάω με το σώμα, όχι με τη φωνή»

Φέτος το χειμώνα η Νατάσσα Μποφίλιου επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και στη μουσική σκηνή του «Γαία», σε μια πόλη και ένα χώρο που την έχουν αγαπήσει και άλλωστε της «πάνε πολύ».

Σήμερα Κυριακή και αύριο Δευτέρα, καθώς και για άλλα δύο διήμερα θα παρουσιάζει μία ριζικά αναθεωρημένη εκδοχή της παράστασης «Ραντεβού». Στο πλευρό της, σταθερά, ο Θέμης Καραμουρατίδης στις ενορχηστρώσεις και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος στην επιμέλεια του προγράμματος, με τη σύμπραξη μιας εξαιρετικής μπάντας. Παρακάτω μιλά στον «ΑτΚ» για τη σημασία της σωματικότητας στις εμφανίσεις της, την ιδιαίτερη σχέση της με το κοινό και τη νέα δισκογραφική της δουλειά, που θα κυκλοφορήσει πριν εκπνεύσει η χρονιά, με τη γνωστή «ντομπροσύνη» που τη χαρακτηρίζει.


Πώς είναι να επιστρέφετε στο χώρο που σας φιλοξένησε και πέρσι και πρόπερσι στη Θεσσαλονίκη;



Μου αρέσει πάρα πολύ που γυρνώ στον ίδιο χώρο και στους ίδιους ανθρώπους. Για τρίτη φορά έρχομαι στο «Γαία», λοιπόν, με μία τελείως διαφορετική παράσταση, που αποτελείται κυρίως από το δικό μας ρεπερτόριο, με κάποιες διασκευές, για τις οποίες, όμως, δε θα ήθελα να πω κάτι παραπάνω τώρα. Προτιμώ να το αφήσουμε ως έκπληξη για το κοινό μας. Είναι το πρόγραμμα που παρουσιάσαμε στην περιοδεία μας, με κάποιες διαφοροποιήσεις.



Ετοιμάζετε μία νέα δισκογραφική δουλειά που θα κυκλοφορήσει άμεσα, αν δεν κάνω λάθος. Ποιοι είναι οι συντελεστές και πώς ονομάζεται ο δίσκος;

Είναι τα παιδιά, ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος στους στίχους και ο Θέμης Καραμουρατίδης, και ο δίσκος θα βγει στα τέλη Δεκεμβρίου. Δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη τον τίτλο. Ξέρετε, πάντα το αφήνουμε για την τελευταία στιγμή. Δεν είναι εύκολη η επιλογή τίτλου…



Υπάρχει σε αυτόν διαφοροποίηση ως προς τις προηγούμενες δισκογραφικές σας δουλειές;



Είναι ένα βήμα μπροστά. Ενώ είχαμε αποφασίσει να κάνουμε ένα διάλειμμα με τα παιδιά, τελικά ο δίσκος «γεννήθηκε» μόνος του. Κι αυτό ήταν το πιο υγιές. Βρισκόμαστε σε απόλυτη σύμπνοια οι τρεις μας. Σχεδόν όλα τα τραγούδια στη συλλογή είναι γραμμένα τώρα για τώρα και γράφτηκαν μέσα σε ένα χρονικό διάστημα δύο μηνών το πολύ. Ηταν μια πολύ γόνιμη περίοδος και το αποτέλεσμα βγήκε αβίαστα.



Θα ακούσουμε κομμάτια του σε αυτές τις εμφανίσεις σας στη Θεσσαλονίκη;



Οχι, γιατί δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε για το ποια τραγούδια θα μπορούσε να ήταν αυτά. Ο δίσκος αυτός έχει δύο κατευθύνσεις και θα χωριστεί και σε δύο μέρη -έξι τραγούδια στο πρώτο και έξι στο δεύτερο. Εχει δύο τελείως διαφορετικές ατμόσφαιρες. Μία πολύ κοντά στο ύφος το δικό μας και στο πιο σύγχρονο και η άλλη πατάει πάνω στις αναφορές μας. Πιο κοντά σε αυτό που λέμε παλιό έντεχνο τραγούδι. Θυμίζει λίγο τους παλιούς δίσκους που είχαν δύο πλευρές. Και θα βγει σε δύο κομμάτια -δύο μικρά δισκάκια. Ετσι, δεν ξέραμε ποια τραγούδια θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε στο πρόγραμμα.



Είναι πολύ χαρακτηριστικές οι live εμφανίσεις σας -έχετε πολύ δυνατή παρουσία σε αυτές. Αυτό είναι κάτι που το έχετε προσπαθήσει συνειδητά ή είναι κάτι εντελώς αυθόρμητο;

Πιο αυθόρμητο πεθαίνεις. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω στο ελάχιστο μια τεχνική κατάρτιση -και αυτό δεν το λέω προς τιμήν μου. Δεν έχω κάνει μαθήματα υποκριτικής. Το μόνο που έχω κάνει είναι χορός, όταν ήμουν μικρότερη, κι αυτό με βοηθά στο θέμα της σκηνής και στη σχέση μου με το χώρο και το σώμα. Γιατί είμαι καθαρά σωματική τραγουδίστρια. Τραγουδάω με το σώμα, όχι με τη φωνή.



Ισως, τελικά, αυτό να είναι κάτι που δε μαθαίνεται…



Νομίζω μαθαίνεται μέσα από τη ζωή. Εγώ εκφράζομαι και στη ζωή μου όπως εκφράζομαι με τη μουσική μου. Απλώς, προσπαθώ να είμαι ελεύθερη και αυθόρμητη. Να είμαι κάθε φορά αυτό που νιώθω εκείνη τη στιγμή. Γι’ αυτό και πολλές φορές είμαι τελείως διαφορετική τη μία μέρα και τελείως διαφορετική την άλλη. Νιώθω ότι αυτό που πρέπει να δίνεις στο κοινό, όταν κάνεις τέχνη, είναι η στιγμή, αυτό που λέμε η έμπνευση. Και δεν μπορεί πάντα να είναι η ίδια. Επίσης, βασίζομαι πάρα πολύ στη συμμετοχή του κοινού στην παράσταση. Το κοινό μπορεί να την αναδείξει ή να τη χαντακώσει. Μου έχει τύχει και να παίξω μπροστά σε ένα κοινό για το οποίο δε θα ήθελα να ξαναπαίξω. Για παράδειγμα, στην περιοδεία μου υπήρξαν πόλεις στις οποίες δε θέλω να ξαναπάω. Γιατί το κοινό δε μου ταιριάζει. Οι δυο μεγάλες μου ευλογίες σε αυτήν τη δουλειά είναι οι συνεργάτες μου και το ότι έχω το κοινό που μου ταιριάζει, μου αξίζει και μου μοιάζει. Μπορεί σε κάποιους να ακούγεται αυτό αλαζονικό, αλλά εγώ το θεωρώ τίμιο και ειλικρινές.
Πηγη

ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΡΕΛΟ ΓΑΙΔΟΥΡΙ WEB RADIO ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ : http://trelogaidouri.listen2myradio.com/