Πιθανότατα έχεις πει και ο ίδιος μερικές -ή όλες- απ’ αυτές...
Τις έχεις ακούσει εντός και εκτός γηπέδου. Στο ράδιο και την τηλεόραση. Τις έχεις διαβάσει σε εφημερίδες και internet. Τι συμβαίνει όμως και συνεχίζουμε μηχανικά να παπαγαλίζουμε το ίδιο τροπάρι
; Και πώς καταφέρνουν οι ατάκες αυτές να αφορούν όλα τα αθλήματα διαχρονικά και να χωρούν όλο τον κόσμο; Δεν είναι θαυμάσιο;Κάποιοι λένε ότι εμείς οι φίλαθλοι επιμένουμε να εκτοξεύουμε τις φράσεις αυτές γιατί μας βοηθάνε να εξηγήσουμε «μυστήρια» παιχνίδια και «περίεργες» επιδόσεις. Άλλοι πάλι λένε ότι μας κάνουν απλά να φαινόμαστε ηλίθιοι…
1. «Χέστηκε μωρέ τώρα αυτός»
Ναι σωστά, γιατί ο επαγγελματικός αθλητισμός αποτελείται από ταλαντούχους παίκτες που πετάνε την καριέρα τους στα σκουπίδια επειδή δεν νοιάζονται! Ή δεν το θέλουν αρκετά… Ή δεν προπονούνται πολύ… Μόνο ο παίκτης που θα πέσει αγόγγυστα να σώσει κάθε δυνατή και αδύνατη μπαλιά και θα κυνηγήσει λυσσαλέα κάθε φάση σε όλο το μήκος και το πλάτος του αγωνιστικού χώρου θα σωθεί από το μένος των οπαδών. Έστω κι αν είναι ο χειρότερος του ρόστερ! Όλοι οι άλλοι απλά χέστηκαν: «επαγγελματίες είναι, το παραδάκι θα το τσεπώσουν ούτως ή άλλως». Μήπως όμως, ακριβώς επειδή είναι επαγγελματίες, τους νοιάζει η απόδοσή τους περισσότερο από σένα, αγνέ φίλαθλε; Αλλά είπαμε, εμείς οι οπαδοί έχουμε την αμίμητη ικανότητα να διακρίνουμε από τις εξέδρες του γηπέδου τι σκέφτεται ένας παίκτης, πόσο πολύ ή λίγο τον ενδιαφέρει το σπορ και κυρίως σε τι αγωνιστική κατάσταση βρίσκεται…
2. «Είναι πουλημένος ο διαιτητής»
Εννοείται! Αποδείχτηκε κιόλας με τα στημένα ματσάκια, σωστά; Μόνο που δεν γίνεται κάθε φορά που σφυρά πλάγιο κατά της ομάδας σου να είναι άλλο ένα πειστήριο της ενοχής του. Ένα φάουλ στη σέντρα δεν θα τον καταδίκαζε σε κανένα αθλητικό δικαστήριο του κόσμου. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, οι οπαδοί δίνουν πάντα μια ευκαιρία στον διαιτητή πριν αρχίσουν να τον κακολογούν, με παραινέσεις τύπου «άσε να παιχτεί παιχνίδι», «σφύρα το», «μην παίζεις έδρα» κ.λπ. Ε τι, προφανώς και οι παραινέσεις είναι προς το συμφέρον της ομάδας σου, κακό είναι; Αν βέβαια ο διαιτητής αρνηθεί να υπακούσει, μοιραία τον έχει πουλήσει τον αγώνα! Όσο για το πόσο δύσκολο είναι το έργο του, να διακρίνει δηλαδή και να πάρει αστραπιαία απόφαση για φάσεις που εσύ στην TV σου βλέπεις δυο και τρεις φορές σε super slow motion, κουβέντα μην ακούσω! Διαιτητής και αμερόληπτος δεν γίνεται…
3. «Θέλουμε προπονητή»
Φυσικά! Κανείς δεν είναι αρκετά καλός για την ομάδα σου… εκτός από σένα! Εσύ μόνο ξέρεις όλες τις δυνατότητες όλων των παικτών και μόνο εσύ είσαι άσος στη στρατηγική. Οι έπαινοι εξάλλου που έχεις από τις μεγαλύτερες προπονητικές σχολές το αποδεικνύουν περίτρανα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι και ο έρμος ο προπονητής -ο κανονικός- δεν ξέρει τι του γίνεται! Κάθε λάθος που ενδέχεται να κάνει δεν συνιστά αιτία απόλυσης, πόσο μάλλον όταν το λάθος το κάνει συνήθως ο παίκτης κι όχι ο coach! Άλλωστε η απόδοση του προπονητή έχει να κάνει με τη γενικότερη δυναμική της ομάδας, κάτι που τείνεις να ξεχνάς, αθάνατε οπαδέ. Απλώς ο προπονητής είναι το αλεξίσφαιρο της ομάδας όταν δεν παίζει καλά και το άλλοθι του προέδρου όταν τα χρήματα για μεταγραφές είναι πενιχρά…
4. «Γιατί δεν τον βάζει μέσα ποτέ;»
Όταν οι βασικοί παίκτες δεν έχουν την προσδοκώμενη υπεραπόδοση, τότε είναι που θυμάσαι το στάδιο προετοιμασίας της ομάδας και το ένα φιλικό που ο 16χρονος πιτσιρικάς έκανε παπάδες. Και τον θες οπωσδήποτε μέσα! Μήπως όμως ο πιτσιρικάς έπαιξε στο φιλικό εξαιτίας του μη βαθμολογικού ενδιαφέροντος; Και τώρα που τα πράγματα σοβάρεψαν, ο τζούνιορ δεν είναι ακόμα έτοιμος; Κι όμως, προτιμάς πάντα το ταλέντο που δεν ξέρεις από τον γκολτζή κλάσης που ξέρεις. Και ξαναγυρνάμε έτσι στο προηγούμενο, ότι δηλαδή είσαι καλύτερος σ’ αυτά από τον προπονητή! Έστω κι αν αυτός περνάει όλη του την επαγγελματική ζωή μέσα στα γήπεδα και βλέπει τους παίκτες του κάθε μέρα στην προπόνηση. Αν ήταν να ακούει την εξέδρα και να κάνει ό,τι τον προστάζουν οι οπαδοί, τότε θα είχαμε καλό λόγο να ζητήσουμε την απομάκρυνσή του…
5. «Παίζει για τη φανέλα»
Προσπαθεί ο παίκτης να δώσει το 110% των δυνάμεών του και στα 90 λεπτά διασφαλίζοντας παράλληλα ότι όλοι θα το καταλαβαίνουν αυτό; Είναι έτοιμος να διακινδυνεύσει έναν πιθανό τραυματισμό για να σώσει μια μπαλιά από αδιάφορο πλάγιο; Θα κάνει άλλο ένα σπριντ στο 92ꞌ για μια πάσα που ξέρει ότι δεν θα προλάβει; Αν ναι, συγχαρητήρια, είναι ο παίκτης που παίζει για τη φανέλα. Για την ομάδα. Για τους φιλάθλους. Παραδείγματα από καταστάσεις που δεν εξασφαλίζουν έναν τέτοιο τιμητικό τίτλο: να σκοράρεις, να βγάζεις τελικές, να σώζεις σίγουρα γκολ! Τα πράγματα δηλαδή που κερδίζουν τους αγώνες στο 99% των περιπτώσεων. Όχι όμως, ένα ματωμένο γόνατο σε βάζει κατευθείαν στην καρδιά των οπαδών από άλλο ένα hat trick!
6. «Δεν τραβάει ο *το αστέρι της ομάδας*»
Αντικατάστησε το «αστέρι της ομάδας» με το όνομα του αστεριού της ομάδας και έχεις έτοιμη μια χιλιοειπωμένη οπαδική ατάκα. Όταν ο superstar δεν καταφέρνει να πάρει όλα τα παιχνίδια πάνω του και να οδηγήσει την κούρσα στον τίτλο, είναι μια απόδειξη του αδύναμου χαρακτήρα του και των αμφισβητούμενων -πλέον- ικανοτήτων του. Το πώς έφτασε να γίνει κορυφαίος παίκτης δεν μας νοιάζει φαντάζομαι; Ούτε το γεγονός ότι, μιας και μιλάμε για ομαδικά αθλήματα, ποτέ ένας παίκτης δεν πήρε μόνος του πρωτάθλημα! Για να τσεκάρουμε λοιπόν αν η ομάδα μας έχει εξίσου καλό ρόστερ με την ομάδα που έπαιζε πριν η φίρμα μας∙ δεν μπορεί, κάτι θα λέει αυτό. Μόνο ο σκληροπυρηνικός οπαδός ξέρει και μπορεί να εξηγήσει πώς η συνολική απόδοση και η δυναμική μιας ομάδας -οφείλει να- αφήνει ανεπηρέαστο έναν παίκτη…
7. «Το *άθλημα* δεν είναι αυτό που ήταν»
Δηλαδή αγνό, αντρίκειο, ανόθευτο! Ακούγεσαι σαν τον πατέρα σου τώρα κι αυτό δείχνει μάλλον ότι μεγάλωσες αρκετά. Παλιά τα πράγματα ήταν αλλιώς: όλοι οι παίκτες έπαιζαν εξυπνότερα, δυνατότερα, με περισσότερη φαντασία και αυταπάρνηση, ενώ κανείς δεν θα διανοούταν να εγκαταλείψει ένα ματς επειδή απλώς… τραυματίστηκε. Όλοι έβαζαν πρώτα την ομάδα και μετά τα συμβόλαιά τους, ενώ ντόπες και τα σχετικά δεν υπήρχαν στην καθαρή αυτή εποχή του ολυμπιακού ιδεώδους! Φυσικά, όπως συνάγεται, για την «κατάντια» του αθλήματος ευθύνονται οι νεότερες γενιές. Άντε και στο καφενείο τώρα να παίξεις καμιά πρέφα…
8. «Μας έχει στο στόχαστρο η *επιτροπή*»
Αν στη θέση της «επιτροπής» βάλεις την αρμόδια αρχή του πρωταθλήματος της αρεσκείας σου, έχεις επιτόπου ένα διαδεδομένο σενάριο πλεκτάνης. Έτσι είναι, ο πρόεδρος της UEFA είναι άλλωστε ένας δολοπλόκος και παραδόπιστος δικτάτορας που ξημεροβραδιάζεται στήνοντας μηχανορραφίες για την τύχη των ομάδων, χειραγωγεί τους κανονισμούς κατά βούληση και εξαπολύει τα τσιράκια του για να διασφαλίσει τα αποτελέσματα που θέλει. Σωστά; Όταν όλα τα παραπάνω δεν δουλέψουν, λίγο κυνήγι μαγισσών είναι πάντοτε επιθυμητό. Περίπτωση οι ομάδες να κερδίζουν καθαρά δεν υπάρχει. Φαίνεται ότι η συνομωσιολογία είναι ο βασιλιάς των σπορ, όχι το ποδόσφαιρο!
Πηγη:
ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΡΕΛΟ ΓΑΙΔΟΥΡΙ WEB RADIO ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ : http://trelogaidouri.listen2myradio.com/ 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου